Απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη-απόσπασμα 3

Η στήριξη του Αγώνα με τροφοδοσία, όπως το περιγράφει ο Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματα του (συγγραφέας Γ. Τερτσέτης).
Μετά τη μάχη στο Βαλτέτσι
“….Ο Κανέλλος Δεληγιάννης εφρόντιζε δια ταις ζωοτροφίαις και εγώ δια τον πόλεμο. Τόσον ενθουσιασμόν άρχισαν να έχουν οι Έλληνες, οπού μόνοι των άλεθαν, εζύμωναν, έψεναν ψωμί, και τα έφερναν με τα ζώα των εις το στρατόπεδο. Είχαμε φούρνο εθνικόν εις την Πιάνα, Αλωνίσταινα, Βυτίνα, Μαγούλιανα, Δημητσάνα, Στεμνίτσα. Πρόβατα μας έφερναν, πότε από τα 20, πότε από τα 30, από τα 40, από τα 50 το ένα, και τα έδιναν με ευχαρίστησί τους. Ο Κυριάκος Τσώλης εχάρισεν 120 τραγιά εις το στρατόπεδο από την Ζαράχοβα. Είχαμε κιόλα στελμένα και τα εμάζωναν. Από ημάς επήραν παράδειγμα και τα άλλα στρατόπεδα και έκαμναν το ίδιο.

 
Και παρακάτω μετά την άλωση της Τριπολιτσάς:
“….Η Καρύταινα, από την αρχήν της πολιορκίας της Τριπολιτσάς έως την πτώσιν της έδοσε 48.000 σφαχτά και εράνους από τους ευκατάστατους….”

Αργότερα, μιλώντας στην Εθνική Συνέλευση της Προνοίας το 1832 είπε:
“Ωδήγησα και εγώ, ως αρχηγός της Πελοποννήσου, πολλάς μάλιστα χιλιάδας στρατιωτών. Έκαμα εκστρατείας και μάχας, αλλ’ ομολογώ εις την συνείδησιν μου, ότι καθ’ όλον του αγώνος το διάστημα δεν εξώδευσα ούτε οβολόν αφ’ εαυτού μου, διότι δεν είχα. Ο λαός με έθρεψε πάντοτε και επρομήθευσεν όλα τα αναγκαία δια τα στρατεύματά μου. Το δε σπαθί μου μ’ έδωκε άτια και άρματα από τους Τούρκους.”

Απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη-απόσπασμα 2

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματα του: 

 

“Εις τον καιρό της νεότητος οπού ημπορούσα να μάθω κάτι, σχολεία, ακαδημίαι δεν υπήρχαν, μόλις ήσαν μερικά σχολεία, εις τα οποία εμάθαιναν να γράφουν και να διαβάζουν. Οι παλαιοί κοντζαμπάσηδες οπού ήσαν οι πρώτιστοι του τόπου, μόλις ήξευραν να γράφουν το όνομά τους. Το μεγαλήτερο μέρος των αρχιερέων δεν ήξευρε παρά εκκλησιαστικά κατά πράξιν, κανένας όμως δεν είχε μάθησι. Το ψαλτήρι, το ‘κτωήχι, ο μηναίος, άλλαι προφητείαι, ήσαν τα βιβλία οπού ανέγνωσα.

Δεν είναι παρά αφού επήγα εις την Ζάκυνθο οπού εύρηκα την Ιστορία της Ελλάδος εις την απλοελληνικήν. Τα βιβλία οπού εδιάβαζα συχνά ήτον η ιστορία της Ελλάδος , η ιστορία του Αριστομένη και Γοργώ και η ιστορία του Σκεντέρμπεη. 

Η γαλλική επανάστασις και ο Ναπολέων έκαμε, κατά την γνώμη μου, να ανοίξουν τα μάτια του κόσμου. Πρωτήτερα τα έθνη δεν εγνωρίζοντο, τους βασιλείς τους ενόμιζον ως θεούς  της γης και ό,τι και αν έκαμναν, το έλεγαν καλά καμωμένο. Δια αυτό και είναι δυσκολώτερο να διοικήσης τώρα λαόν.”

Απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη-απόσπασμα 1

Τιμούμε και μνημονεύουμε τους αγωνιστές  της Ελληνικής Επανάστασης και γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από τότε που μπήκαν οι βάσεις της σύστασης του νέου Ελλήνικου Κράτους!

Να πως διηγείται ο Κολοκοτρώνης το κυνηγητό που υπέστη από τους Τούρκους, που ήθελαν να χαλάσουν τους κλέφτες και καπεταναίους  “διατί μία ημέραν ημπορεί να κάνουν επανάστασιν”.
Γενάρης 1806. Απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του (συγγραφέας Γεώργιος Τσερτέτης):

“……...επήραμε την δημοσιά της Τριπολιτσάς και πήγαμε εις το Βαλτέτσι αποπάνω να λημεριάσωμε. Οι γυναίκαις του χωριού μας εγνώρισαν και ευθύς έδωκαν παντού την είδησην ότι: “εδώθε πάγει ο Κολοκοτρώνης” και μας επήραν κυνηγώντας. Το δειλινό εφύγαμε και έστρεψα κατά την Καρύταινα…….από πέτρα σε πέτρα επήγαμε σε μια στάνη, και μας είπαν πως ήταν γεμάτη Τούρκους. Τότε αποφάσισα να γίνωμεν εις τέσσερα μπουλούκια και να υπάγωμεν σε φίλους να κρυφτούμε.