Εικόνες της φύσης

Εικόνες της φύσης
Τρίπολη Αρκαδίας-Πλατεία Άρεως, Ο Αρχιστράτηγος του Αγώνα Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Σάββατο 23 Απριλίου 2022

Ευχές Πάσχα 2022

Χρόνια πολλά! Καλή Ανάσταση σε όλους!
Καλό Πάσχα, καλή Λαμπρή!
....όπως προτιμά ο καθένας.
Υγεία, αγάπη, ειρήνη και πολύ φως στις ψυχές μας!
Το καλό να συντρίψει κάθε κακό!
Επαναδημοσιεύω την εικόνα με τις ευχές μου, του 2011.



Δευτέρα 4 Απριλίου 2022

200 χρόνια από την καταστροφή της Χίου

Το Μάρτιο του 1822 η Χίος  επαναστάτησε, χωρίς ωστόσο να είναι σωστά προετοιμασμένη και κατέληξε στη σφαγή των κατοίκων του μαρτυρικού νησιού από τους Τούρκους, πράγμα το οποίο συγκίνησε και αφύπνισε τους Ευρωπαίους για το δίκαιο του ελληνικού αγώνα.
Τα τραγικά γεγονότα περιγράφει ο Νικόλαος Σπηλιάδης στα “Απομνημονεύματα συνταχθέντα δια να χρημεύσωσιν εις την Νέαν Ιστορίαν της Ελλάδος”:

“...Πλέουσι λοιπόν αρχάς μαρτίου ο Μπουρνιάς μ’ εκατόν πενήντα Χίους, και ο Λυκούργος (Λογοθέτης) με πεντακοσίους Σαμίους, αποβαίνουσιν εις τον όρμον της Αγίας Ελένης προς τα νότεια της πόλεως μίαν και ημίσειαν ώραν μακράν, και κινούνται φωνάζοντες και απειλούντες τους Τούρκους, τους οποίους ηνάγκασαν να κλεισθώσι φοβηθέντες εις το φρούριον….”

“…..Ο δε Σουλτάνος, άμα λαβών την είδησιν της επαναστάσεως της Χίου, διέταξε τον στόλον να εκπλέυση κατ’ αυτής και να την καταστρέψη. Ο Σουλτάνος είχεν ήδη φονευμένον τον Καραλήν, και διάδοχος τούτου ήτο διωρισμένος εις την διοίκησιν του στόλου ο εκ Κρήτης καταγόμενος Αλή Καπουδάν πασιάς. Ούτος προλαβών πάσαν βοήθειαν της ελληνικής  Κυβερνήσεως, εκπλεύσας  την 30 (Μαρτίου) από τον Ελλήσποντον με επτά πλοία της γραμμής και με είκοσι έξ φιργάδας και κοβέρτας, φθάνει εις το Τσεσμέν, παραλαμβάνει δέκα τρεις χιλιάδας Τούρκους εις πλοιάρια, και υπό την υπεράσπισιν των πυροβόλων του στόλου, τους αποβιβάζει την 12 απριλίου εις Χίον.
Οι δε πολιωρκημένοι Τούρκοι εξέρχονται από το φρούριον, ορμώσι κατά των πολιορκούντων ηνωμένοι με τους ελθόντας εις βοήθειαν των, και τους εκβάλλουσι διώκοντες από την πόλιν. Οι Έλληνες αποχωρούσιν απομαχόμενοι εις το χωρίον του Αγίου Γεωργίου τέσσαρας ώρας μακράν, και πλήθος αόπλων και αδυνάτων τους ακολουθούσιν αποχωρούντες ωσαύτως.
Οι Τούρκοι κυριεύουσι την πόλιν και την κατακαίουσι, και φονεύουσιν όσους επρόφθασαν μη δυνηθέντας να φύγωσιν. Επομένως τρέχουσιν εις τα πέριξ χωρία, και τα καίουσι, και φονεύουσι και αιχμαλωτίζουσιν υπέρ τας πέντε χιλιάδας χριστιανούς. Εκινήθησαν δ’ έως τρεις χιλιάδες εις το χωρίον Βροντάδο, όπου ήσαν ωχυρωμένοι χίλιοι πεντακόσιοι Έλληνες, οι οποίοι τους αντέκρουσαν ανδρείως, και τους κατεδίωξαν φεύγοντας έως υπό τα πυροβόλα του φρουρίου. Αλλ’ ούτοι επανήλθον ασυγκρίτως πλειότεροι, τους προσέβαλον, και αφ’ ού εφονεύθησαν έως εκατόν εξήντα τους κατεσκόρπισαν. Τότε απεχωρίσθησαν οι Σάμιοι από τους Χίους, και έφυγον εις την νήσον των, και επομένως όλοι οι Χίοι έφυγον εις τα υψηλά μέρη, οι τε ένοπλοι και ο λαός, και οι Τούρκοι δεν τολμώσι να τους κατδιώξωσι προχωρούντες, ώστε ηδύναντο να κατέλθωσιν εις τα παράλια, να επιβιβασθώσιν εις πλοία ελληνικά και να σωθώσιν. Ηδύναντο άλλως να υπερασπισωσιν εαυτούς εις τα οχυρά μέρη, εις τους αποτόμους βράχους, να κρυθώσι προς ώρας εις τα σπήλαια έως ήθελον δυνηθή να φύγωσιν.
Αλλ’ ο Καπουδάν πασιάς προσκαλεί τους προξένους της Αγγλίας και της Αυστρίας, ως και τινα υπάλληλον του Γαλλικού προξενείου απόντος του προξένου εις Σμύρνην, και υπόσχεται αμνηστίαν εις τους επαναστάτας, αν παραδώσωσι τα όπλα και επανέλθωσιν εις την υποταγήν, και τους υποχρεώνει να εξέλθωσιν εις τα μέρη εκείνα, όπου ευρίσκοντο Έλληνες, και να τους πείσωσι να προσκυνήσωσιν, εγγυώμενοι περί της ασφαλείας των. Ούτοι δε αγνοούντες ότι, οι Τούρκοι δεν φυλάττουσι πίστιν εις τους Χριστιανούς, και ότι δαι τας προς αυτούς απιστίας και παραβάσεις των όρκων των δεν είναι προς τον Θεόν υπεύθυνοι, εδέχθησαν την αποστολήν και έδραμον εις τα όρη, εις τα παράλια και εις όλα τα μέρη, κηρύττοντες αμνηστίαν, εκθειάζοντες την ευσπλαχνίαν των Τούρκων, προσκαλούντες τους χριστιανούς εις υποταγήν και υποσχόμενοι προς αυτούς όλην την ασφάλειαν.
Τοιουτοτρόπως έγειναν αίτιοι μεγάλης αιματοχυσίας και ανηκούστων συμφορών! Πιστεύουσιν οι δυστυχείς εις τους λόγους των αντιπροσώπων των χριστιανικών δυνάμεων τόσον πλέον, όσον το μέγα μέρος αυτών είναι αθώοι, και πολλοί των λαβόντων τα όπλα εξηπατημένοι ή και βεβιασμένοι από τον Μπουρνιάν να κινηθώσι, και δειχνουσιν όλην την προθυμίαν να βάλωσι πάλν τον τράχηλον υπό τον ζυγόν, και στέλλουσιν επτακοσίους εκ των προκρίτων να προσπέσωσιν εις τους πόδας του καποτάν πασιά και να ζητήσωσι το έλεος του.
Αλλ’ άπαντες ούτοι σφάζονται και απαγχονίζονται. Κλείονται δ’ έως τρεις χιλιάδες εις το μοναστηριον του αγίου Μηνά, και καθ’ ημέραν ανά διακόσιοι εξαγόμενοι, αποκεφαλίζονται. Τότε διεσπάρησαν αποσπάσματα Τούρκων καθ’ όλα τα μέρη της νήσου, ελεηλάτησαν τον τόπον, παρέδωκαν τα πάντα εις πυρ και εις σίδηρον, ηχμαλώτισαν και εφόνευσαν πλήθος αόπλων και αδυνάτων χωρίς διάκρισιν ηλικίας και γένους, κατέκαυσαν εις το κτισθέν υπό Κωνσταντίνου του μονομάχου μοναστήριον της αγίας μονής έως δύω χιλίαδας τριακοσίους, έρριψαν κατά πετρών και εφόνευσαν βρέφη θηλάζοντα, και άλλα ρίψαντες εις την θάλασσαν έπνιξαν, έκαυσαν τα νοσοκομεία και όλους τους εν αυτοίς υπάρχοντας ασθενείς , έκαυσαν εβδομήντα δύω εκκλησίας, έκαυσαν και ήρειψαν όλα τα δημόσια κτίρια, και η σφαγή και αιματοχυσία διήρκεσε δεκαπέντε όλας ημέρας.
Μετά ταύτα απηγχόνισαν τους ομήρους ομού και τον αρχιερέα εις το παράλον εις οκτώ παραλλήλους γραμμάς. Εφόνευσαν δ’ έως εικοσιτρείς χιλιάδας και ηχμαλώτισαν υπέρ τας σαράντα επτά χιλιαδας ως επί το πλείστον γυναίκας και παιδία, τας οποίας δεν διετήρησαν ειμή δια να τας πωλήσωσιν εις την Ασίαν, εις την Αφρικήν και εις όλην την Τουρκίαν ως ανδράποδα. Εά ήθελον να εξομόσωσι, πολλοί εξ αυτών ηδυναντο ν’ αποφύγωσι την πικροτάτην δουλείαν, και να ζήσωσιν ως Τούρκοι ελεύθεροι, αλλ’ επροτίμησαν να υποφέρωσιν όλα τα κακά της δουλείας, δια ν’ αποθάνωσι χριστιανοί. Αν δε τινες υπέκυψαν φοβηθέντες τον θάνατον εις αυτήν την μεγάλην συμφοράν, επαρουσιάσθησαν μετ’ ου πολύ εις τας εξουσίας και έχυσαν το αίμα των υπέρ της πίστεως του Ιησού Χριστού, και τοι ηδύναντο να φύγωσιν εις άλλην γην και να ζήσωσι Χριστιανοί. Οι Ψαριανοί έστειλαν ευθύς τα πλοία των εις τα μεσημβρινά παράλια της νήσου, και παρέλαβον όσους εναπολειφθέντας.
Οι δ’ εν Ύδρα  έμαθον εν ταύτω την τ’ επανάστασιν και την καταστροφήν των Χίων, και αμέσως ο Μιαούλης εξέπλευσε με δεκατέσσερα πλοία να τους βοηθήση καθ’ ό,τι δυνατόν….αποβαίνει δε με τους ναύτας εις την νήσον, και σώζουσι παραλαβόντες δυστυχείς τινας από τους βράχους και από τα σπήλαια. Δια προσταγής του Σουλτάνου χάριν της μαστίχης οι κάτοικοι των Μαστιχοχωρίων  έλαβον αμνηστίαν, και εις αυτά καταφυγόντες εσώθησαν και άλλοι χριστιανοί…….
Η δε καταστροφή της Χίου είναι μέγα δυστύχημα, αλλά χωρίς αιμάτων και μεγάλων θυσιών η ελευθερία δεν αποκτάται….
Ο Μιαούλης εισέπλευσεν εις τον πορθμόν της Χίου να προσβάλη τον τουρκικόν στόλον. ….”

 

 

Σάββατο 19 Μαρτίου 2022

23 Μαρτίου 1821 η απελευθέρωση της Καλαμάτας

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματα του:
“Κινώντας εγώ, είχαν μίαν προθυμίαν οι Έλληνες, οπού όλοι με τας εικόνας έκαναν δέησι και ευχαριστήσεις. Μου ήρχετο να κλαύσω…….από την προθυμίαν οπού έβλεπα….”.

“Εις τας 23 Μαρτίου επιάσαμε τους Τούρκους εις την Καλαμάτα, τον Αρναούτογλην σημαντικό Τούρκον της Τριπολιτσάς. Είμεθα 2000 Μανιάταις, ο Πετρόμπεης, ο Μούρτζινος, Κυβέλος, Δυτική Σπάρτη, 100 ήτον οι Τούρκοι μεινεμένοι, ως 10.000 η φήμη τους μεγάλη.  Η Ανατολική Σπάρτη εκινήθη την ίδιαν ώρα. Ο Τζανετάκης με την Κακαβουλιά εκινήθη δια τον Μιστρά. Οι Τούρκοι της Μπαρδούνιας και Μιστρά υπάγουν, τραβιούνται εις την Τριπολιτσά. Οι Τούρκοι είχαν βάλει υποψία, επροσκάλεσαν τους προεστούς και Δεσποτάδες, και αυτοί επήγαν- ήτον στο έμβα του Μαρτίου. Δεν τους εσκότωσαν.

Οι Σπαρτιάται, αφού επήραν λάφυρα, προχωρούν και πολιορκούν την Μονεμβασιά. Εις την Καλαμάτα εκάμαμε συνέλευσι, πόθεν να πρωτοκινήσωμε τα στρατεύματα. Οι Καλαματιανοί εκατάφεραν τον Μπέη να πάμε εις την Κορώνη δια να μην βάλουν σπαθί οι Τούρκοι εις τους Χριστιανούς.
Εγώ δεν εστρέχτηκα, είπα να πάμε εις την παλαιάν Αρκαδίαν, εις το κέντρο, δια να βοηθούμε τους άλλους. Τότενες τους είπα: “Εάν μου δώσετε βοήθεια από τούτο το στράτευμα, καλώς, ειμή αναχωρώ να υπάγω εις το κέντρο”. Είχα λάβει γράμμα από τον Κανέλο, μ’ επροσκαλούσε, ότι είχε 10.000 άρματα, και να έμβω επί κεφαλής. Του Μούρτζινου αρρώστησε το παιδί του, ο Διονύσιος, και έτσι δεν εκίνησαν όλοι οι Μανιάται. Έλαβα 200 από αυτόν και 70 από τον Μπέη με τον καπετάν Βοϊδή και με 30 εδικούς μου εγενήκαμε 300, και έκοψα ευθύς δύο σημαίαις με σταυρό και εκίνησα.
Οι Ανδρουσιανοί Τούρκοι, 300 άνδρες, μανθάνοντας ότι είμεθα ασκέρι φεύγουν, πάνε στα κάστρα της Μεσσηνίας. Κινώντας εγώ, είχαν μίαν προθυμίαν οι Έλληνες, οπού όλοι με τας εικόνας έκαναν δέησι και ευχαριστήσεις. Μου ήρχετο να κλαύσω…….από την προθυμίαν οπού έβλεπα. Ιερείς έκαναν δέησι.
Εις τον ποταμόν της Καλαμάτας ανασπασθήκαμε και εκινήσαμε.”



Πολιορκία και απελευθέρωση Καλαβρύτων 21 Μαρτίου 1821


Γράφει ο Ιωάννης Φιλήμων  στο “Δοκίμιον ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως”
“Βοεβόδας(έπαρχος) εν τοις Καλαβρύτοις υπήρχεν ο Ιβραχήμ βεγής Αρναούτογλους, πρόσωπον γνωστόν ως εκ της μεγάλης και ισχυράς οικογενείας των εν Τριπόλει Αρναουτογλαίων μάλλον, η δια την διοικητικήν αυτού θέσιν. Ην ούτος οινοπότης σφόδρα και χαρακτήρος αδυνάτου, ως τοιούτος δε κολακευόμενος επιτηδείως παρά των Καλαβρυτινών και πιστεύων τοις λόγοις αυτών, έγραφε προς την εν Τριπόλει αρχήν βεβαιών το φιλήσυχον τούτων.

 Αλλ’ ήδη εξελθών της απάτης και πεφοβισμένος ως εκ των συμβαινόντων κατά την επαρχίαν, ουδ’ έχων αποχρώσαν δύναμιν στρατιωτικήν, εγκατέλειψε τα πάντα και εκίνησε τη 20 μαρτίου δια του Δάρα εις την Τρίπολιν. Το Δάρα ιδιόκτητον ην χωρίον αυτού, απέχον των Καλαβρύτων επί εξ ώρας. Πριν ή δε φθάση εις τούτο ο προπορευόμενος φροντιστής αυτού(τσαούσης), οι κατά το στένωμα της Κακής Σκάλας, κείμενον κάτω του χωρίου Πλανητέρου, ενεδρεύοντες Πετμεζαίοι μετά των Μαζιωτών, εκτόπησαν τούτον αμέσως επαναδράμοντα εις τα οπίσω.

Του πυροβολισμού δε αυτού ακούσας ο Αρναούτογλους και την ενέδραν βεβαιωθείς παρά του φροντιστού, ωπισθοδρόμησεν εις τα Καλάβρυτα έντρομος, και αμέσως εκλείσθη εντός των τριών πύργων της πόλεως μεθ’ όλων των εκεί τουρκικών οικογενειών και της μικράς υπό αυτόν εκτελεστικής δυνάμεως. Άνευ δ’ αναβολής ο Χαραλάμπης, Φωτήλας, Θεοχαρόπουλος, Σολιώτης, Παπαδόπουλος, Βασίλειος και Νικόλαος Πετμεζαίοι, επί κεφαλής γενόμενοι εξακοσίων και επέκεινα, επολιόρκησαν τούτους και μετά πενθήμερον αντίστασιν ηνάγκασαν, όπως παραδοθώσι και αφοπλισθώσι. Οι Έλληνες εζημιώθησαν δύο φονευθέντας και τρεις πληγωθέντας, εν οις  ήν και ο Σολιώτης. Εκέρδησαν όμως δύο τινά τα ουσιωδέστερα τότε, πρώτον θέρρος τι κατά των Τούρκων, και δεύτερον υπέρ τας εκατόν τουρκικάς οπλίσεις.”

 Στα “Ελληνικά Υπομνήματα” του Ιωάννη ( Γενναίου) Θ. Κολοκοτρώνη αναφέρεται : “...αλλά την 23 (Μαρτίου) πολιορκηθείς παρά των Πετμεζαίων, Χαραλάμπους, Θεοχαροπούλου και λοιπών ηχμαλωτίσθη μεθ’ όλων των υπ’ αυτών”.


Σάββατο 5 Μαρτίου 2022

Ο Θ. Κολοκοτρώνης, Απόκριες 1822, δια μέσου Γορτυνίας, Πύργου και Γαστούνης, πορεύεται για την πολιορκία της Πάτρας

 

 Ο  Θεόδωρος Κολοκοτρώνης,  ημέρες Αποκριών του 1822, δια μέσου Γορτυνίας, Πύργου και Γαστούνης, πορεύεται για την πολιορκία της Πάτρας.


“….δια του Παλούμπα, όπου έκαμε ταις τυριναίς…….και από εκεί εις την Γαστούνην κατά τα  μέσα της καθαράς εβδομάδος της μεγάλης τεσσαρακοστής, εκεί εμείναμεν δια να πανηγυρίσωμεν την εορτήν του αρχηγού μας Θεοδώρου και να συναχθούν τα στρατεύματα…...Ο  Γεώργιος Σισίνης μας εδέχθη με μεγάλας ετοιμασίας...”

 

 

 



“Ο  Κολοκοτρώνης λοιπόν αφού εδιωρίσθη δια διπλώματος πολιορκητής των Πατρών αναχώρησεν από την Κόρινθον κατά τας 20  Ιανουαρίου (1822) αφήσας εκεί τους πολιτικούς, όσοι ήλθαν από την Πιάδα και παρέλαβον το φρούριον…….και φθάσας εις την Τριπολιτσάν εξέδωκε τας αναγκαίας διαταγάς δια τας επαρχίας να ετοιμασθούν…..

…..Η διαίρεσις όμως η οποία ανεφάνη εις την τριπολιτσάν μεταξύ Δελιγιανναίων και Κολοκοτρώνη, τώρα παρουσιάζεται πάλιν υπό αλλο πρόσχημα, ότι δεν θέλουν τάχα τον Πλαπούταν να έχη το τμήμα της Λιοδώρας, και δια τούτο αυτοί δεν ήθελαν να πάνε υπό τας διαταγάς του Κολοκοτρώνη και ανεκάτωναν τα πνεύματα της επαρχίας  Καρύταινας. Ο ερεθισμός αυτός έβοσκε τόσον καιρόν και τώρα φαίνεται κορυφωμένος και ασυμβίβαστος. Δια να ημπορέση η επαρχία της Καρύταινας  να τους αγαπήση ηθέλησε να συναχθούν εις την Βυτίνα όλοι οι πρόκριτοι και καπεταναίοι της επαρχίας. Εκεί αφού εσυνάχθησαν απεφάσισαν εκ συμφώνου να γείνη σταρτολογία και όλοι να πάνε υπό τας διαταγάς του Κολοκοτρώνη. Και έδειχναν μεν  με τα λόγια ότι ήσαν σύμφωνοι, αλλ’ εις τα πράγματα ήσαν εναντίοι, διότι με το στράτευμα του τμήματος των ο καθένας εξεστράτευσαν και επήγαν εις την πολιορκίαν των Πατρών και επίασαν θέσιν χωριστήν υπό τας διαταγάς όμως πάντοτε του πολιορκητού.
Ο Κολοκοτρώνης ανεχώρησεν εκείθεν δια Μαγούλιανα και Ζάτουνα και εκείθεν δια του Παλούμπα, όπου έκαμε ταις τυριναίς γράφων και παρακινών όλους τους επαρχιώτας.να τον ακολουθήσουν.
Ο δε Αναγνώστης Ζαφειρόπουλος συγγενής των Δελιγιανναίων, ο οποίος έως τώρα ήτον γραμματικός του Κολοκοτρώνη, επήγε με τους Δελιγιανναίους, δια τούτο ο αρχηγός επήρε πρώτον γραμματικόν του τον Μιχαήλ Οικονόμου, τώρα Εφέτην Ναυπλίας, και δευτερον τον Παναγιώτην Κόκκαλην, και τους δύο Δημιτσανίτας. Τότε εδιώρισε και τον Σπύρον Σπηλιωτόπουλον Δημιτσανίτην δεύτερον υπασπιστήν του.

Από του Παλούμπα ετραβήξαμεν και επήγαμεν εις τον Πύργον και από εκεί εις την Γαστούνην κατά τα  μέσα της καθαράς εβδομάδος της μεγάλης τεσσαρακοστής, εκεί εμείναμεν δια να πανηγυρίσωμεν την εορτήν του αρχηγού μας Θεοδώρου και να συναχθούν τα στρατεύματα.
Ο  Γεώργιος Σισίνης μας εδέχθη με μεγάλας ετοιμασίας, κατά την συνήθειαν όπου εδέχοντο τότε τον Κολοκοτρώνην, και εφιλοτιμήθη να εορτάση λαμπρώς του φίλου του την εορτήν. Έκαμε μεγάλην θυσίαν, έρριψε μάσκουλα, τουφέκια, έκαμε μεγάλην φωτοχυσίαν, χορούς, παιγνίδια, έρριχναν το λιθάρι, επήδαγαν, επάλευαν οι στρατιώται καθ΄ όλην την ημέραν, εφίλευσεν όλους τους ευρεθέντας εκεί στρατιώτας. Εις όλα τα σταυροδρόμια της πόλεως έβγαλε βαρέλια με κρασί, σφακτά ψημένα και ψωμί δια να τρώγουν τα στρατεύματα και όσοι άλλοι ήθελαν ελευθέρως, και το βράδυ του έκαμαν εμπρός εις το κονάκι του πυροτεχνήματα, ρουκέταις εκείνου του καιρού λοιπά.
Την ακόλουθον ημέραν εκινήσαμεν δια το Ριόλον Αλή Τζελεπή μετόχι Σπηλαιώτικον. Άμα εφθάσαμεν ο ηγούμενος και οι εκεί πατέρες έδοσαν τροφάς εις όλους τους διαβαίνοντας από εκεί στρατιώτας, και εκείθεν ετραβήξαμεν δια το χωρίον Αχαΐαν. Εκεί ηύραμεν τον Πλαπούταν, τον Γενναίον Κολοκοτρώνην, τον Τσανέτον Χριστόπουλον, τον Αποστόλην Κολοκοτρώνην, τον Γεώργιον Δημητρακόπουλον και όλους τους βουνισίους καπεταναίους της Καρύταινας, τον Αναγνώστην Παπασταθόπουλον, τον Αποστόλην Αυγερινόν και τον Πέτρον Μήτσον Πυργιώτας και άλλους καπεταναίους…..

Δεν υπήρχε πολιορκία καμμια του φρουρίου των Πατρών και οι Τούρκοι αλώνιζαν όπως ήθελαν….
...Μετά το γεύμα την 1 Μαρτίου εστρατοπέδευσεν ο Κολοκοτρώνης εις το χωρίον Σαραβάλι με 6 ½ χιλιάδας Πελοποννησίους και τινας Ζακυνθίους…
Επειδή δε η επαρχία των πατρών ήτον έρημος, διότι οι Τούρκοι δεν τους άφιναν να σπέρνουν, ο αρχηγός συνενοήθη μετά του Σισίνη, όταν επέρνα από την Γαστούνην, και ελάμβανεν από εκεί τας τροφάς όλου του στρατοπέδου, εως ότου έπειτα εδιωρίσθη φροντιστής της Κυβερνήσεως ο Ιωάννης Σισίνης ο λεγόμενος Μουλαγιαννάκης και έμεινεν ως τοιούτος μέχρι της διαλύσεως του στρατοπέδου….”

Από τα Απομνημονεύματα του Φωτάκου.


Τρίτη 1 Μαρτίου 2022

Μάρτης 2022-Καλό μήνα-Υγεία και ειρήνη!!!

Καλημέρα! Καλό μήνα να έχουμε! Υγεία και ειρήνη!!

Καλωσορίζουμε τον Μάρτη και την άνοιξη!
"Μάρτης είναι χάδια κάνει, πότε κλαίει και πότε γελάει"

 Μέρες της Αποκριάς, μέρες γιορτής και διασκέδασης, αλλά είμαστε μουδιασμένοι απ’ αυτά που συμβαίνουν με τον πόλεμο που ξέσπασε από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Είναι μια περιοχή με ιδιαίτερους δεσμούς με την Ελλάδα και οι δραματικές εξελίξεις μας επηρεάζουν ποικιλοτρόπως.  
Είθε να πρυτανεύσει η λογική, η αυτοσυγκράτηση, το δίκαιο....και να σταματήσει η καταστροφή του πολέμου, ο θάνατος, η αιματοχυσία, ο πόνος, ο φόβος και η προσφυγιά του ουκρανικού λαού.
Η πολιτισμένη και προηγμένη Ευρώπη, στην οποία βρισκόμαστε κι εμείς, λύνει τις διαφορές της με τα όπλα, σήμερα, στον 21ο αιώνα. Αυτό μας δείχνει ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο. Η ειρήνη και η ασφάλεια δεν είναι κατοχυρωμένες.
Ωστόσο, προσευχόμαστε και αισιοδοξούμε!
Εκείνοι που έχουν τις τύχες των ανθρώπων στα χέρια τους, να πάρουν τις σωστές αποφάσεις!
Γιατί…. διαφορετικά….αλίμονο στους λαούς...

 

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2022

2ο βραβείο στον φωτογραφικό διαγωνισμό “TRIPOLITSA – ISO 200”

2ο βραβείο απέσπασε η συμμετοχή μου στον φωτογραφικό διαγωνισμό “TRIPOLITSA – ISO 200” του Δήμου Τρίπολης στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Η διαδικτυακή εκδήλωση-τελετή απονομής των τριών πρώτων βραβείων πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2022.

Το πιο σημαντικό απ' όλα είναι η χαρά της δημιουργίας και της συμμετοχής μας στον διαγωνισμό, γι αυτό το χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί στο δεύτερο βραβείο προσφέρω για κοινωνικό σκοπό στην Τρίπολη και συγκεκριμένα στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας. 




Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2022

"Απόπληκτος αποθνήσκει ο Γέρως" (4-2-1843)

Στις 4 Φεβρουαρίου 1843 ο μεγάλος ελευθερωτής της πατρίδας των Ελλήνων άφησε την επίγεια ζωή και πέρασε στην αιωνιότητα.  Δημοσιεύματα εφημερίδων εκείνης της εποχής αλλά και η λαϊκή μούσα περιγράφουν την είδηση.

Εφημερίδα  “ΤΑΧΥΠΤΕΡΟΣ ΦΗΜΗ”

Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2022

Από τα Δερβενάκια αγναντεύει τα περάσματα…


 Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πήρε πάνω του επιτυχώς την Επανάσταση σ' όλες τις φάσεις της, με την διορατικότητα και την στρατιωτική του ευφυΐα, κυρίως όμως με το όραμα για μια λεύτερη πατρίδα που έθρεψε όλη η γενιά των Κολοκοτρωναίων από πολλά χρόνια πριν.

“Τούτη η φαμελιά, οι Κολοκοτρωναίοι, λες και αντικαθρεφτίζει τη μοίρα του Μοριά στους δύστυχους καιρούς της τούρκικης σκλαβιάς. Ανιστοράνε πως από τις αρχές του 18ου αιώνα ως τα 1829 πάνω από ογδόντα Κολοκοτρωναίοι πέθαναν πολεμώντας τον Τούρκο δυνάστη....” Δημήτρης Φωτιάδης
Τιμή και δόξα! Και απεριόριστος σεβασμός!

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2022

Ευτυχές το νέο έτος 2022! Χρόνια πολλά!

Τις καλύτερες ευχές μου για το νέο έτος 2022!
Υγεία και κάθε καλό στα σπιτικά σας!

 
Με μια νοσταλγική εικόνα από τα παλιά, από μια εποχή όχι και τόσο μακρινή, άγνωστη όμως για τους νέους ανθρώπους, τότε που μια ευχετήρια κάρτα από τον ξενιτεμένο συγγενή έφερνε πολύ χαρά στα φτωχικά σπίτια των χωριών μας.
Σήμερα, παρά τις απαγορεύσεις λόγω πανδημίας, έχουμε όλα τα μέσα να μιλήσουμε, ακόμα και να ιδωθούμε με τους δικούς μας ανθρώπους.
 
 

Αποχαιρετώντας το επετειακό έτος 2021

Λίγες σκέψεις για το απερχόμενο ιστορικό έτος 2021, της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821

"Η Ελλάς ευγνωμονούσα" του Θεόδωρου Βρυζάκη

Σε λίγες ώρες τελειώνει το ιστορικό έτος του εορτασμού των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Τυπικά ολοκληρώνεται αυτός ο εορτασμός, γιατί ουσιαστικά έχουμε χρέος να τιμάμε την Εθνική μας Παλιγγενεσία και τα επόμενα χρόνια και πάντα.
Δυστυχώς, η πανδημία δεν επέτρεψε να γίνουν εορτασμοί με την ευρεία μορφή, ανοιχτές εκδηλώσεις με πλατιά συμμετοχή του λαού, με πανηγυρισμούς, κ.λ.π. Πραγματοποιήθηκαν διαδικτυακές κυρίως συζητήσεις και ομιλίες με πρωτοβουλία κατά κανόνα πολιτιστικών φορέων, πολλές απ’ αυτές πολύ ουσιαστικές, αλλά εκ των πραγμάτων τις παρακολούθησαν λίγοι άνθρωποι. Οι δημόσιοι φορείς και η αυτοδιοίκηση, εκτός εξαιρέσεων,  ή λόγω της πανδημίας ή με πρόσχημα την πανδημία δεν τίμησαν την ιστορική επέτειο καθώς της αρμόζει.
Ας αφιερώναμε χρόνο να μελετήσουμε την ιστορία της εποχής εκείνης! Θα ήταν η καλύτερη τιμή για τους Έλληνες που πολέμησαν και θυσιάστηκαν!

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2021

Καλά Χριστούγεννα! Χρόνια πολλά!

 

 Καλά Χριστούγεννα! Χρόνια πολλά! Με το καλό η νέα χρονιά 2022!

Υγεία, αγάπη, χαρά και κάθε καλό σε όλους!

Ο χριστουγεννιάτικος στολισμός μας φέτος έγινε με καρπούς από τη φύση. Κουκουνάρια, βελανίδια, καρύδια, κάστανα, κυπαρισσόμηλα, με χρυσές και ασημί αποχρώσεις. Τα καλύτερα στολίδια!







Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2021

Η κατάληψη του Παλαμηδιού-Ο πορθητής Στάϊκος Σταϊκόπουλος

 “Τούτο ο Στάϊκος….. το εκυρίευσε τα μεσάνυκτα της 29 προς τας 30 Νοεμβρίου, την νύκτα δηλ. του Αποστόλου Ανδρέου….”

Αποσπάσματα από τα κείμενα των απομνημονευματογράφων


Φώτιος Χρυσανθόπουλος ή Φωτάκος
“….Το εσπέρας μετά τον πόλεμον ο Κολοκοτρώνης έκαμε και άλλο γράμμα εις τους Πασιάδες και εις την φρουράν του Ναυπλίου ότι τώρα είναι καιρός να παραδοθούν, ενόσω είναι εις καλήν κατάστασιν και έχουν να φαν, και αν δεν θελήσουν να παραδοθούν θέλει τους περάσει εν στόματι μαχαίρας. Αυτό το έστειλεν εις τον Στάϊκον δια να το δώση εις τους Τούρκους. Αφού το γράμμα επήγεν εις το Ναύπλιον την ακόλουθον ημέραν (28 Νοεμβρίου) οι Τούρκοι του Παλαμηδίου όλοι οι αξιωματικοί από όλαις ταις Τάπιαις εκατέβηκαν κάτω την 29 Νοεμβρίου εις την πόλιν και έκαμαν με τους άλλους συνέλευσιν δια να απαντήσουν εις το γράμμα του Κολοκοτρώνη.
Επειδή δε ήταν αδύνατοι από την πείναν έμειναν όλοι και εκοιμήθηκαν κάτω δια ν’ αναβούν την ακόλουθον ημέρανεις το Παλαμήδι. Τούτο ο Στάϊκος ειδοποιήθη από δύο Τούρκους(α) ότι το Παλαμήδι είναι άδειο και χωρίς να χάση καιρόν ευθύς με ταις σκάλαις, ταις οποίαις είχεν, έπεσε μέσα με τους στρατιώτας του και το εκυρίευσε τα μεσάνυκτα της 29 προς τας 30 Νοεμβρίου, την νύκτα δηλ. του Αποστόλου Ανδρέου.
Αφού ο Στάϊκος εμβήκε μέσα και άρχισε τα κανόνια είδεν ο αρχιστράτηγος και εκατάλαβεν ότι οι Έλληνες επήραν το Παλαμήδι και ευθύς εξεκίνησε νύκτα δια τον Ναύπλιον και εις τον δρόμον απάντησε και τον απεσταλμένον του Στάϊκου με την χαροποιάν είδησιν.
(α) Πολιορκητής του Ναυπλίου ήτον παντοτεινός ο Στάϊκος Σταϊκόπουλος, ο δε Νικολός Σταματελόπουλος, ο Παππά Αρσένης, ο Νικήτας, ο Δημήτριος Τσόκρης επήγαιναν και εις άλλας θέσεις, ο δε Κανέλ. Δεληγιάννης, οι Μαυρομιχαλαίοι και άλλοι προσωρινώς εστάθησαν μετά την φυγήν του Δράμαλη από την Αργολίδα, εις την πολιορκία του Ναυπλίου…”

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2021

Το φιλελληνικό ρεύμα στην Ευρώπη για την Επανάσταση του '21 μέσα από επιστολές

“...Η ελληνική επανάστασις ανήκει εις όλην την ανθρωπότητα, εις την φιλολογίαν, εις τον χριστιανισμόν, και εις την ελευθερίαν, διότι δεν είναι, ειμή αγών του πολιτισμού κατά της βαρβαρότητας.

Ποία πατρίς άλλη παρ’ εκείνην τοσούτων μεγάλων κατά πάντα ανδρών ήθελε δυνηθή να διατηρήση τα ήθη, τους νόμους, την πατρώαν γλώσσαν και την θρησκείαν της μετά τοσαύτην μακράν δουλείαν;….” Γάλλος φιλέλληνας Διδότος

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2021

Ο θάνατος Πάνου Κολοκοτρώνη-Νοέμβριος 1824

Το Νοέμβριο του 1824 σκοτώνεται ο Πάνος  Κολοκοτρώνης, πρωτότοκος γιος του Γέρου του Μωριά, από αδελφικά χέρια, στο φοβερό εμφύλιο που είχε ξεσπάσει  στις τάξεις των Ελλήνων, ενώ  η Επανάσταση ήταν σε εξέλιξη. Από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας που δυστυχώς δεν έγιναν μάθημα.
“…..και τότε βολή τουφεκίου θανατηφόρος εστέρησε την Ελλάδα και άλλου εκ των γνησιωτάτων τέκνων της. Ο δε θάνατος αυτού όχι μόνον ήτο κεραυνός δια τον δυστυχή πατέρα του, αλλ’ επροξένησε και απελπισίαν εις τους αντιπολιτευομένους και λύπην εις όλους σχεδόν τους Έλληνας. Όλοι εθρήνησαν τον κακόμοιρο Πάνον ως άξιον ενδοξοτέρου θανάτου! Ο πολύ πλέον κακόμοιρος πατήρ του απώλεσε το εδραιότερον έρεισμα της οικογενείας του, τον υπέρ της πατρίδος συναγωνιστήν του, τον κοινωνόν της δόξης του, τον άξιον του ονόματος του διάδοχον….”  Νικόλαος Σπηλιάδης