Εισαγωγή
Πριν
αρκετά χρόνια, αγόρασα ένα βιβλίο από πάγκο πλανόδιου μικροπωλητή στην οδό
Πανεπιστημίου στην Αθήνα. Το βιβλίο τιτλοφορείται «Ιστορία Ζυγοβιστίου»,
εκδόθηκε το 1905, συγγραφέας ήταν ο Κωνσταντίνος Χρ. Σταυρόπουλος(1822-1916)
από το Ζυγοβίστι Δημου Γορτυνίας Αρκαδίας, πρώην δημοδιδάσκαλος
και η ανατύπωση που αγόρασα έγινε το 1973 από τον εγγονό του Θ.Α.
Σταυρόπουλο. Πρόσφατα το «ανακάλυψα» στην βιβλιοθήκη μου και το ξαναδιάβασα.
Μέσα
απ’ αυτό το βιβλίο λοιπόν, που είναι γραμμένο σε καθαρεύουσα, επέλεξα ένα θέμα
για το οποίο αναφέρεται εκτενώς ο συγγραφέας, ο οποίος γεννήθηκε το 1822 και μεταφέρει
πληροφορίες όπως τις άκουσε από τους
μεγαλύτερους. Το θέμα αφορά τον θάνατο των αδελφών του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη το
1806, στον Ληνό, παραπλεύρως της Μονής Αιμυαλών, ύστερα από προδοσία. (Ο ληνός ήταν μια χτιστή δεξαμενή, όπου πατούσαν τα σταφύλια για να βγάλουν το κρασί.)
Ακολουθεί περιληπτικό απόσπασμα
από το βιβλίο, σε ελεύθερη μετάφραση:
«….Τα τολμήματα των αρματωλών και κλεφτών κατά των Τούρκων
και ενίοτε κατά των τουρκοφρονούντων Χριστιανών, έγιναν η αφορμή να φτάσουν
πολλά παράπονα στην Τουρκική εξουσία και η Τουρκική κυβέρνηση στην
Κωνσταντινούπολη έλαβε αυστηρά και έντονα μέτρα προς παντελή εξόντωση των
κλεφτών. Προς επίτευξη του στόχου αυτού, αφ’ ενός πίεσε το Πατριαρχείο και
εξέδωσε επιτίμιο κατά των κλεφτών και των
Χριστιανών που τους υπέθαλπαν, αφ’ ετέρου απείλησε με τις τοπικές της αρχές τους προκρίτους, τους
ηγουμένους και τους μοναχούς των διαφόρων Μονών με κεφαλική ποινή σε περίπτωση
που κάποιος βοηθούσε ή έδινε τροφή στους κλέφτες. Έτσι αναγκάστηκαν οι
αρματωλοί και κλέφτες να προφυλάσσονται
για να μην πάθουν κάτι οι φίλοι τους που βοηθούσαν αλλά και οι πρόκριτοι και οι
μοναχοί να μην τους παρέχουν τρόφιμα φανερά και απροκάλυπτα, όπως γινόταν πριν.
Ένα δημοτικό τραγούδι
περιγράφει την κατάσταση:
