Γέρικες ελιές

Η ελιά

Λορέντζος Μαβίλης

Στην κουφάλα σου εφώλιασε μελίσσι,

γέρικη ελιά, που γέρνεις με τη λίγη
πρασινάδα που ακόμα σε τυλίγει
σα νάθελε να σε νεκροστολίσει.

Και το κάθε πουλάκι στο μεθύσι
της αγάπης πιπίζοντας ανοίγει
στο κλαρί σου ερωτιάρικο κυνήγι.
στο κλαρί σου που δεν θα ξανανθίσει.

Ώ πόσο στη θανή θα σε γλυκάνουν,
με τη μαγευτική βοή που κάνουν,
ολοζώντανες νιότης ομορφάδες
που θύμησες μέσα σου πληθαίνουν,
ώ να μπορούσαν έτσι να πεθαίνουν
κι άλλες ψυχές της ψυχής σου αδερφάδες.

Είμαι η ελιά η τιμημένη....

 "Το λιομάζωμα" του λαικού ζωγράφου ΘΕΟΦΙΛΟΥ

 Η ελιά

ποίημα του ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ

Είμαι του ήλιου η θυγατέρα

η πιο απ’ όλες χαϊδευτή.

Χρόνια η αγάπη του πατέρα

σ’ αυτόν τον κόσμο με κρατεί.

Όσο να πέσω νεκρωμένη,

αυτόν το μάτι μου ζητεί.

Είμ’ η ελιά η τιμημένη.

.................