Τη Κυριακή των Βαΐων, η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει την πανηγυρική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα. Ο λαός, του επεφύλαξε βασιλική υποδοχή, στρώνοντας το δρόμο του με βάϊα ή βάγια, δηλαδή κλαδιά φοινίκων(βάγια=κλαδιά στα εβραϊκά), ενώ Εκείνος είχε επιλέξει μια ταπεινή είσοδο πάνω σ’ ένα γαϊδουράκι.Στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί το εκκλησιαστικό έθιμο, όπου οι εκκλησιές στολίζονται με βάγια, τα οποία ευλογούνται κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας και μοιράζονται στους πιστούς. Τα βάγια, στο τόπο μας είναι τα κλαδιά της δάφνης και στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας το δέντρο- ή θάμνος κάποιες φορές- δάφνη ονομάζεται βάγια(( π.χ. Αρκαδία). Δεν είναι τυχαίο που επελέγη η δάφνη ή βάγια στο στολισμό των εκκλησιών για την εορταστική αναπαράσταση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, όπως επίσης και κάθε φορά που πανηγυρίζει κάποιος ναός όπου στολίζεται η είσοδος ή τα παράθυρα του με κλαδιά δάφνης.
Η δάφνη, ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων το σύμβολο της δόξας, της τιμής, της νίκης και του θριάμβου. Με κλαδιά δάφνης στεφάνωναν τους ιερείς του μαντείου των Δελφών, τους νικητές των πολέμων και τους ονομαστούς άνδρες όπως ποιητές, καλλιτέχνες, επιστήμονες κ.λ.π. Η Πυθία, ιέρεια του Μαντείου των Δελφών, μασούσε φύλλα δάφνης, από το ιερό δέντρο που φύτρωνε δίπλα στον Τρίποδα, προκειμένου να δώσει το χρησμό της.
Η δάφνη, ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων το σύμβολο της δόξας, της τιμής, της νίκης και του θριάμβου. Με κλαδιά δάφνης στεφάνωναν τους ιερείς του μαντείου των Δελφών, τους νικητές των πολέμων και τους ονομαστούς άνδρες όπως ποιητές, καλλιτέχνες, επιστήμονες κ.λ.π. Η Πυθία, ιέρεια του Μαντείου των Δελφών, μασούσε φύλλα δάφνης, από το ιερό δέντρο που φύτρωνε δίπλα στον Τρίποδα, προκειμένου να δώσει το χρησμό της.
