[Πρόλογος: Το παρόν άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την μεσσηνιακή ιστοσελίδα www.messinia-guide.gr και το υπογράφει ο κ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ.
Το θέμα του άρθρου έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τους Αρκάδες, αφού αναπτύσσει τις πολιτιστικές συγγένειες και όχι μόνο, της Μεσσηνίας και της Αρκαδίας. Ακόμα, εκθέτει τον πλούτο της παραδοσιακής χορευτικής μουσικής των δυο γειτονικών περιοχών, σε αντίθεση μ' αυτό που πιστεύουν πολλοί, ότι δηλαδή οι χοροί μας είναι μόνο ο τσάμικος και ο καλαματιανός. Κι όμως σ΄αυτό το άρθρο μετρήσαμε συνολικά 33 χορούς(βασικούς και τις παραλλαγές τους). Αν είχαν διασωθεί όλοι αυτοί οι χοροί δεν θα υστερούσαμε σε τίποτα από άλλες περιοχές της Ελλάδας που ομολογουμένως έχουν να παρουσιάσουν μεγάλη ποικιλία χορών. Η διαφορά είναι, ότι σ' εκείνες τις περιοχές οι άνθρωποι τους καλλιέργησαν, τους δίδαξαν, τους διαφύλαξαν, όπως διαφύλαξαν με συνέπεια όλη τη λαϊκή τους παράδοση ενώ εμείς(στη Πελοπόννησο) τη λησμονήσαμε......]
Κείμενο: ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
Το θέμα του άρθρου έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τους Αρκάδες, αφού αναπτύσσει τις πολιτιστικές συγγένειες και όχι μόνο, της Μεσσηνίας και της Αρκαδίας. Ακόμα, εκθέτει τον πλούτο της παραδοσιακής χορευτικής μουσικής των δυο γειτονικών περιοχών, σε αντίθεση μ' αυτό που πιστεύουν πολλοί, ότι δηλαδή οι χοροί μας είναι μόνο ο τσάμικος και ο καλαματιανός. Κι όμως σ΄αυτό το άρθρο μετρήσαμε συνολικά 33 χορούς(βασικούς και τις παραλλαγές τους). Αν είχαν διασωθεί όλοι αυτοί οι χοροί δεν θα υστερούσαμε σε τίποτα από άλλες περιοχές της Ελλάδας που ομολογουμένως έχουν να παρουσιάσουν μεγάλη ποικιλία χορών. Η διαφορά είναι, ότι σ' εκείνες τις περιοχές οι άνθρωποι τους καλλιέργησαν, τους δίδαξαν, τους διαφύλαξαν, όπως διαφύλαξαν με συνέπεια όλη τη λαϊκή τους παράδοση ενώ εμείς(στη Πελοπόννησο) τη λησμονήσαμε......]
Κείμενο: ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
Από μικρό παιδί, θυμάμαι τον εαυτό μου να τραγουδάει και να χορεύει τα τραγούδια του τόπου μου που τα μάθαινα αρχικά από την μητέρα μου και αργότερα και από το ευρύτερο οικογενειακό μου περιβάλλον. Η οικογένειά μου από την πλευρά της μητέρας μου αλλά και του πατέρα μου, προέρχεται κυρίως από την περιοχή της κεντρικής Αρκαδίας. Οι πρόγονοί μου, όπως και πολλοί Αρκάδες, ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Μεσσηνία κατά περιόδους, άλλοι από τα πρώτα χρόνια της απελευθέρωσης και άλλοι στην αρχή ήρθαν σαν ημινομάδες κτηνοτρόφοι σε διάφορα μέρη της Μεσσηνίας και αργότερα σύστησαν μικρούς οικισμούς ή κατοίκησαν σε ήδη υπάρχοντες οικισμούς και χωριά, κοντά σε άλλους συμπατριώτες τους ή μη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να έχω συγγενείς τόσο ντόπιους όσο και καταγόμενους από αρκετά αρκαδικά χωριά και δίπλα σ’ αυτούς και διάφορους οικογενειακούς φίλους και γνωστούς. Απ’ αυτούς άκουσα τα πρώτα τραγούδια και αργότερα ως μαθητής άρχισα μια υποτυπώδη καταγραφή τους μην γνωρίζοντας το μέγεθος βέβαια της αξίας τους, έχοντας όμως ως έναυσμα την αγάπη μου και μόνο γι’ αυτά τα τραγούδια, τα οποία ως επί το πλείστον ήταν τραγούδια παλαιά, ακριτικά, παραλογές ή ιστορικά και μου τα τραγουδούσαν και τα διηγούνταν σαν παραμύθι. Αργότερα ήρθε μαζί τους κι ο χορός, όχι σαν καταγραφή, αλλά σαν αναπόσπαστο μέρος του τραγουδιού και μαζί με το τραγούδι ήρθαν κι ιστορίες, έθιμα, τρόποι ζωής και ενθυμήσεις που τα συνόδευαν.
Θεωρώ σήμερα ευτυχές το γεγονός ότι πρόλαβα στην ζωή ανθρώπους μεγάλους σε ηλικία, γεννημένους κατά το τελευταίο μισό του 19ου αιώνα, ανθρώπους δηλαδή που πρόλαβαν αυτά τα τραγούδια και τους χορούς......
Θεωρώ σήμερα ευτυχές το γεγονός ότι πρόλαβα στην ζωή ανθρώπους μεγάλους σε ηλικία, γεννημένους κατά το τελευταίο μισό του 19ου αιώνα, ανθρώπους δηλαδή που πρόλαβαν αυτά τα τραγούδια και τους χορούς......
