ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ

Αποσπάσματα από το έργο του μεγάλου μας ποιητή

 ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ

ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Α

    Ι

«Tο χάραμα επήρα

Tου Ήλιου το δρόμο,

Kρεμώντας τη λύρα

Tη δίκαιη στον ώμο,

Kι’ απ’ όπου χαράζει

Ώς όπου βυθά,

Tα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.»

Παράμερα στέκει

O άντρας και κλαίει

Aργά το τουφέκι

Σηκώνει και λέει:

«Σε τούτο το χέρι

Tι κάνεις εσύ;

O εχθρός μου το ξέρει

Πως μου είσαι βαρύ.»

Tης μάνας ω λαύρα!

Tα τέκνα τριγύρου

Φθαρμένα και μαύρα

Σαν ίσκιους ονείρου

Λαλεί το πουλάκι

Στου πόνου τη γη

Kαι βρίσκει σπυράκι

Kαι μάνα φθονεί.

[Πατήστε στο βίντεο που ακολουθεί για να ακούσετε το μελοποιημένο απόσπασμα από τη Τάνια Τσανακλίδου. Συνθέτης Χ.Λεοντής]

Δημιουργική και Δημιουργικότητα

Διάγουμε την εποχή της άνοιξης που συνδέεται άμεσα με την αναζωογόνηση, την αναγέννηση, τη δημιουργία, τη φρεσκάδα, το άνθος, το καινούργιο, την ομορφιά, το φως, τη πολυχρωμία, την αισιοδοξία, ……… στη φύση και στα όντα που βιώνουν μέσα σ’ αυτή και ως εκ τούτου και στον άνθρωπο.
Και μ’ αυτές τις σκέψεις, μου δόθηκε το ερέθισμα να πλησιάσω την βιβλιοθήκη μου και να ξαναδιαβάσω ένα βιβλίο σχετικό με τη Δημιουργική και τη Δημιουργικότητα του Δρ. Κώστα Γ. Μαγνήσαλη, του οποίου τις γνώσεις και τη διδασκαλία είχα τη τύχη να  γνωρίσω σε σεμινάριο που είχα παρακολουθήσει πριν αρκετά χρόνια  με θέμα : Καινοτομικές ιδέες και  αξιοποίηση τους.
Το άρθρο λοιπόν που ακολουθεί, περιέχει συνοπτικά αποσπάσματα  από το βιβλίο του: ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ-ΘΕΩΡΙΑ & ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ.. ΕΚΔΟΣΕΙΣ «INTERBOOKS».



« Δημιουργική είναι από μια γενική θεώρηση η τεχνική ανάπτυξης της δημιουργικότητας και 

από μια ειδική θεώρηση μια νέα δυναμική διαδικασία συνδυασμού της γνώσης, της εμπειρίας και της ανθρώπινης συμπεριφοράς για την παραγωγή νέων και πρωτότυπων ιδεών από άτομα ή ομάδες για την επίλυση διαφόρων προβλημάτων…..
Δημιουργικότητα. Υπάρχουν πολλοί ορισμοί που προσδιορίζουν την έννοια της Δημιουργικότητας. Μεταξύ αυτών αναφέρουμε τους εξής: 
1. Δημιουργικότητα είναι η ικανότητα παραγωγής νέων πρωτότυπων και χρήσιμων ιδεών πάνω σε μια συνεχή βάση.

2. Δημιουργικότητα είναι κάτι περισσότερο από καθαρή φαντασία, συνίσταται σε μια μορφή φαντασίας αναπόσπαστα συνδεδεμένης με τις προθέσεις μας και τις προσπάθειες  μας.  Από τους παραπάνω ορισμούς αποδεικνύεται ότι η δημιουργικότητα είναι μια δράση, μια ενέργεια, μια κίνηση προς τα εμπρός.
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που συνδέονται με την ανάπτυξη ή την αποτελεσματικότητα τηςδημιουργικότητας. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι παράγοντες ηλικίας, φύλου, μόρφωσης και προσπάθειας. Ο παράγοντας «ηλικία» δεν παίζει σπουδαίο ρόλο στη δημιουργική φαντασία. Οι γυναίκες μπορεί να είναι το «ασθενές φύλο» σε σχέση με τη μυϊκή δύναμη των ανδρών, αλλά είναι το «ισχυρό φύλο» σε σχέση με τη φαντασία. Σύμφωνα με ορισμένες έρευνες που έγιναν η μέση δημιουργική ικανότητα των γυναικών ξεπερνά εκείνη των ανδρών.(Η δημιουργική ικανότητα των γυναικών από εκείνη των ανδρών οφείλεται στη διαφορά της λειτουργίας του εγκεφάλου τους που είναι βιολογικά εγγενής και δεν είναι δυνατό ν’ αλλάξουν εξαιτίας πολιτιστικών παραγόντων. Η διαφορά είναι ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν το δεξιό μέρος του εγκεφάλου, της φαντασίας, της διαίσθησης και της σύνθεσης και οι άνδρες χρησιμοποιούν το αριστερό τμήμα της λογικής, των μαθηματικών και της ανάλυσης χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να ταυτίζουμε το κάθε ημισφαίριο του εγκεφάλου με ένα φύλο. Από παλιά αναφέρεται η εφευρετικότητα των γυναικών. Η λαϊκή σοφία λέει: «Αυτός έχει θηλυκό μυαλό» για ένα άτομο με υψηλό βαθμό δημιουργικότητας).
Ο παράγοντας  «μόρφωση» δεν είναι ζωτικός παράγοντας για τη δημιουργικότητα.
Ο παράγοντας «προσπάθεια», δηλαδή η με ζήλο και δραστηριότητα σωματική ή πνευματική επίτευξη κάποιου σκοπού είναι βασικής και αποφασιστικής σημασίας για τη δημιουργικότητα.

Υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η ανάπτυξη της δημιουργικότητας.
1. Ευμενείς παράγοντες: α. Το κατάλληλο περιβάλλον(εξωτερικό περιβάλλον με υλική υποδομή της ανάπτυξης της δημιουργικότητας και το εσωτερικό περιβάλλον που αφορά στις πνευματικές ικανότητες, στη ψυχολογική κατάσταση και στην επικοινωνία του κάθε ατόμου)
β. Το θάρρος και η ενθάρρυνση. Το θάρρος επιτρέπει ταχεία σύλληψη  ιδεών, ανάληψη κινδύνου, αντιμετώπιση κάθε δυσκολίας. Η ενθάρρυνση επιτυγχάνει ενίσχυση του θάρρους, ενίσχυση αυτοπεποίθησης, περιορισμό δειλίας, ενδυνάμωση της προσπάθειας, βελτίωση της προσπάθειας δημιουργικότητας.
γ. Η νεοποίηση. Είναι η κατάσταση εκείνη που δημιουργείται σε ορισμένα άτομα μιας κάποιας ηλικίας να συμπεριφέρνονται και να  σκέπτονται κατά νεανικό τρόπο και παρατηρείται συνήθως σε συγγραφείς, καλλιτέχνες, επιστήμονες, ποιητές.
δ. Άλλοι παράγοντες είναι η παρώθηση, ο ενθουσιασμός,, η δημιουργία ατμόσφαιρας οικειότητας, άμιλλας κ.λ.π.
2. Δυσμενείς παράγοντες: α. Η μαζικοποίηση. Ο άνθρωπος μέσα σ’ αυτή τη κοινωνία είναι έρμαιο των ανέμων της μαζικής παραγωγής και κατανάλωσης, της αστυφιλίας, της μαζικής επικοινωνίας, της μόδας κ.ά.
β. Η ειδίκευση. Η ειδίκευση δημιουργεί φόβους στη δημιουργικότητα επειδή τείνει να κάνει την εργασία αυτοσκοπό και επειδή τείνει να θέσει ψυχολογικά εμπόδια στα άτομα.
γ. Η λογική. Το έργο της είναι να μας βοηθήσει να σκεφτόμαστε καθαρά και αντικειμενικά, να εκφραζόμαστε με πληρότητα και κατάλληλα, να σκεφτόμαστε σωστά και να εκτιμούμε ορθά τις δηλώσεις και τα επιχειρήματα των άλλων. Όλες αυτές όμως οι ενέργειες περιορίζουν την παραγωγή ιδεών.
δ. Άλλοι παράγοντες είναι η παρεχόμενη σήμερα εκπαίδευση, οι σύγχρονες κοινωνικές διαρθρώσεις κ.λ.π.

Η ανάπτυξη  της ικανότητας του ατόμου για να δημιουργήσει γίνεται με ορισμένους τρόπους. Οι κυριότεροι είναι οι εξής: 

α. η εξάσκηση. Η παραγωγή ιδεών απαιτεί μια μεγάλη εξάσκηση και εργασία.
β. Η εμπειρία. Η ανάπτυξη της δημιουργικότητας έχει ανάγκη κι από την εμπειρία, δηλαδή το σύνολο των γνώσεων που αποκτούμε με την πείρα.
γ. Το παιχνίδι. Γενικά το παιχνίδι είναι ένας τρόπος ανάπτυξης της φαντασίας μας αν γίνει καλή επιλογή του παιχνιδιού και του τρόπου που παίζουμε.
δ. Η ανάγνωση. Είναι ένας άλλος τρόπος ανάπτυξης της φαντασίας αρκεί να γίνει κι εδώ καλή επιλογή.
Υπάρχουν όμως και ορισμένοι παράγοντες που είναι ανασταλτικοί στη δημιουργικότητα όπως:
α. Η κρίση. Ο μηχανισμός της σκέψης συνίσταται κυρίως από δυο στοιχεία: Από τη κριτική σκέψη και από τη δημιουργική σκέψη. Το κριτικό πνεύμα είναι αυτό που αναλύει, συγκρίνει τα πράγματα και το δημιουργικό πνεύμα είναι εκείνο το οποίο οραματίζεται, βλέπει μακριά, γεννάει ιδέες.
β. Οι προηγούμενες συνήθειες. Οι προηγούμενες συνήθειες συναντώνται και σαν κατεστημένο. Το κατεστημένο αυτό αποτελείται από τύπους  ιδεών και ενεργειών μέσα στις οποίες συνηθίζεται να κινείται ένα άτομο.
γ. Η δειλία. Πραγματικά και στον τομέα των ιδεών αυτοί που περιορίζουν ή απομακρύνουν την δειλία τους είναι εκείνοι που παράγουν τις πιο πρωτότυπες  ή καλλίτερες ιδέες.
δ. Η ποιότητα. Στη περίπτωση της παραγωγής ιδεών ισχύει η αρχή «εν τω πολλώ το ευ». Όσες περισσότερες ιδέες παράγουμε τόσο εύκολα μπορούμε να φτάσουμε στο σημείο της επιθυμητής ιδέας.
ε. Άλλοι ανασταλτικοί παράγοντες της δημιουργικότητας είναι ο κονφορμισμός, η αποθάρρυνση, η μη καταβολή προσπάθειας κ.λ.π. …………».


Αναρωτιέμαι, στη δύσκολη εποχή που ζούμε,  μήπως χρειάζεται να αναπτύξουμε την δημιουργικότητα μας για να δώσουμε τις λύσεις σε προσωπικά και γενικά προβλήματα; Να παράγουμε ιδέες που θα μας βγάλουν από το αδιέξοδο; Θάρρος, φαντασία, προσπάθεια και «θηλυκό μυαλό» χρειάζεται!

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Φυσιολατρικού Ορειβατικού Ομίλου «Η ΓΚΟΥΡΑ»

Ο Φυσιολατρικός Ορειβατικός Όμιλος Ηραίας «Η ΓΚΟΥΡΑ» (έδρα: Παλούμπα Γορτυνίας) στις 3 Απριλίου 2011 πραγματοποίησε Τακτική Γενική Συνέλευση και εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου για τη περίοδο 2011-2013.

 Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο που εκλέχτηκε, συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής:

Ευθύμιος Αποστολόπουλος   Πρόεδρος
Ελένη Θανοπούλου-Χριστοπούλου Αντιπρόεδρος
Μαρίνα Διαμαντοπούλου-Τρουπή  Γεν. Γραμματέας
Γεώργιος Μπερδούσης  Ειδ. Γραμματέας
Μιχάλης Ζουμπουρλής Ταμίας
Ιωάννης Ν. Βέργος μέλος,  Έφορος Ορειβατικού τμήματος
Δήμητρα Χειμώνα-Τσαντίλα μέλος, Έφορος Τουριστικού τμήματος
Αθανάσιος Παπαθεοδώρου μέλος,  Έφορος Πολιτιστικού τμήματος
Γεώργιος Κωνσταντόπουλος μέλος, Κοσμήτορας Λέσχης

Αναπληρωματικά μέλη:
Αναστάσιος Κουμουτσάρης (ο κ. Κουμουτσάρης είναι και  Σύμβουλος του ομίλου σε νομικά θέματα)
Παναγιώτης Βασιλόπουλος
Δημήτρης Μαρκόπουλος
Ιωάννης Στ. Βέργος
Κων/να Μαυραειδοπούλου-Μυλωνά

επικοινωνία με τον όμιλο Η ΓΚΟΥΡΑ :
 τηλ.    6972748131
email: omilos.gkoura@gmail.com

Παγκόσμια ημέρα της υγείας

Θεά Υγεία (πιθανό έργο του Σκόπα)

Η 7η Απριλίου είναι αφιερωμένη παγκοσμίως στην υγεία, το πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου. Παρά το ότι η ιατρική επιστήμη έχει πετύχει αλματώδη πρόοδο στην αντιμετώπιση των ασθενειών, παρά την αύξηση του μέσου όρου ζωής, παρά τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, τα προβλήματα της υγείας εξακολουθούν να απασχολούν σε μεγάλο βαθμό τον άνθρωπο, εξ αιτίας της έλευσης στο προσκήνιο νέων ασθενειών που προέρχονται από το σύγχρονο  τρόπο ζωής. Μοιάζει να είναι σαν την Λερναία Ύδρα με τα εννιά κεφάλια, που κόβεις  ένα και ξεφυτρώνουν πολλά.

Οι αρχαίοι Έλληνες αναγνωρίζοντας την μεγάλη σημασία της υγείας την θεοποίησαν. Η Υγιεία, ήταν θεά της ελληνικής μυθολογίας, κόρη του Ασκληπιού και της Αθηνάς, προσωποποίηση της υγείας. Λατρευόταν μαζί με τον Ασκληπιό και δεχόταν τις ίδιες τιμές. Ο Ασκληπιός λατρεύτηκε για τη θεραπεία των ασθενειών ενώ η Υγιεία λατρεύτηκε για την πρόληψη και τη καλή διατήρηση της υγείας του σώματος, του πνεύματος και της ψυχής του ανθρώπου. Αδερφές της ήταν  η Ιασώ, θεά της ανάρρωσης, και  η Πανάκεια, θεά που θεράπευε όλες τις αρρώστιες(εγκυκλ.Υδρία).

 Η Ιατρική είναι η θεραπαινίδα  της υγείας του ανθρώπου και ο Όρκος του Ιπποκράτη πάντα διαχρονικός. 

Ας τον θυμηθούμε:

«Ορκίζομαι στο θεό Απόλλωνα τον ιατρό και στο θεό Ασκληπιό και στην Υγεία και στην Πανάκεια και επικαλούμενος τη μαρτυρία όλων των θεών ότι θα εκτελέσω κατά τη δύναμη και την κρίση μου τον όρκο αυτόν και τη συμφωνία αυτή. Να θεωρώ τον διδάσκαλό μου της ιατρικής τέχνης ίσο με τους γονείς μου και την κοινωνό του βίου μου. Και όταν χρειάζεται χρήματα να μοιράζομαι μαζί του τα δικά μου. Να θεωρώ την οικογένειά του αδέλφια μου και να τους διδάσκω αυτήν την τέχνη αν θέλουν να την μάθουν χωρίς δίδακτρα ή άλλη συμφωνία. Να μεταδίδω τους κανόνες ηθικής, την προφορική διδασκαλία και όλες τις άλλες ιατρικές γνώσεις στους γιους μου, στους γιους του δασκάλου μου και στους εγγεγραμμένους μαθητές που πήραν τον ιατρικό όρκο, αλλά σε κανέναν άλλο. Θα χρησιμοποιώ τη θεραπεία για να βοηθήσω τους ασθενείς κατά τη δύναμη και την κρίση μου, αλλά ποτέ για να βλάψω ή να αδικήσω. Ούτε θα δίνω θανατηφόρο φάρμακο σε κάποιον που θα μου το ζητήσει, ούτε θα του κάνω μια τέτοια υπόδειξη. Παρομοίως, δεν θα εμπιστευτώ σε έγκυο μέσο που προκαλεί έκτρωση. Θα διατηρώ αγνή και άσπιλη και τη ζωή και την τέχνη μου. Δεν θα χρησιμοποιώ νυστέρι ούτε σε αυτούς που πάσχουν από λιθίαση, αλλά θα παραχωρώ την εργασία αυτή στους ειδικούς της τέχνης. Σε όσα σπίτια πηγαίνω, θα μπαίνω για να βοηθήσω τους ασθενείς και θα απέχω από οποιαδήποτε εσκεμμένη βλάβη και φθορά, και ιδίως από γενετήσιες πράξεις με άνδρες και γυναίκες, ελεύθερους και δούλους. Και όσα τυχόν βλέπω ή ακούω κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή και πέρα από τις επαγγελματικές μου ασχολίες στην καθημερινή μου ζωή, αυτά που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω δεν θα τα κοινοποιώ, θεωρώντας τα θέματα αυτά μυστικά. Αν τηρώ τον όρκο αυτό και δεν τον παραβώ, ας χαίρω πάντοτε υπολήψεως ανάμεσα στους ανθρώπους για τη ζωή και για την τέχνη μου. Αν όμως τον παραβώ και επιορκήσω, ας πάθω τα αντίθετα».  

Ποιος μπορεί όμως να διαφωνήσει ότι και η λαϊκή σοφία  είναι επίκαιρη στις μέρες μας; Οι παροιμίες για την υγεία  προέρχονται μέσα από την εμπειρία, τα βιώματα και τη παρατήρηση του λαού μας και παραμένουν διαχρονικές.

«Γειά μου, πλούτη μου»(Η υγεία μου είναι τα πλούτη μου) λέει ο λαός και δεν χρειάζεται να προστεθεί τίποτε άλλο.

Καθημερινά λέμε: «Την υγειά μας νάχουμε», «Πάνω απ’ όλα η υγεία κι όλα τ’ άλλα έπονται». Πίνουμε το ποτό μας, τσουγκρίζουμε  τα ποτήρια και ευχόμαστε:

-Στην υγειά μας!

Πόσες φορές το εννοούμε; Τι φροντίζουμε κατάλληλα;

Μακάρι να  τη φροντίζαμε όλοι όπως πρέπει!

H 7η Απριλίου είναι παγκόσμια ημέρα της δημόσιας υγείας, που είναι καθήκον και υποχρέωση της πολιτείας, αλλά καθήκον και υποχρέωση έχει και ο καθένας απ' εμάς να προσέχει τη προσωπική του υγεία.

Πάντως ας ευχηθούμε  μέρα που είναι:

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ!!!!!!!!

Χωριό Αράπηδες - Η Ιστορία του Αράπη

Το χωριό Αράπηδες είναι συνοικισμός του χωριού Σέρβου Γορτυνίας. 
Το άρθρο που ακολουθεί είναι του αείμνηστου Ηλία Χειμώνα, ιατρού καρδιολόγου, αντιπτέραρχου ε.ά., καταγόμενου από το χωριό Αράπηδες και έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα www.servou.gr

Στo πέρασμα του χρόνου, διάφορα συνταρακτικά γεγονότα πού ξεπερνούσαν το μέτρο της καθημερινότητας και που δεν μπορούσαν εύκολα να μπουν στο αυλάκι του απλοϊκού τρόπου ζωής, έκαναν βαθιά αίσθηση στη συνείδηση του λαού και χαράχτηκαν έντονα στη μνήμη του. Από αυτά τα γεγονότα, κομμάτια αλήθειας, όπως τα είδε και τα άκουσε ο λαός, ζυμώθηκαν βαθιά μέσ' την ψυχή του με τους φόβους και τις προλήψεις πού έκρυβε εκεί, τράφηκαν με τη φαντασία και το όνειρο και υφάνθηκαν με την ποίηση. Έτσι δημιουργήθηκαν οι θρύλοι, γοητευτικές ιστορίες, που πολλές φορές είναι αντίθετοι και από αυτήν την λογική. Σαν παραμύθι και ιστορία μαζί, μεταδόθηκαν οι θρύλοι από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά και έφθασαν έτσι μέχρι τις μέρες μας. Ένα τέτοιο θρύλο θα σας διηγηθούμε εδώ, που αναφέρεται στον δικό μας τόπο, όπως τον ακούσαμε από τους γεροντότερους του χωριού.

Τα παλιά χρόνια, τότε που Τούρκοι πάταγαν τα χώματα μας, ζούσε εδώ που τώρα είναι χτισμένο το γραφικό Αράπηδες, ένας Αράπης. Κατάμαυρος, ψηλός, θεόρατος και θηρίο στη δύναμη, πέταγε την πέτρα και την έφθανε την πέρα μεριά στα ψαρέϊκα αμπέλια. Γι’ αυτό ο κόσμος μια τοποθεσία εκεί τη λέει «Βαριαράπη».

Φερμένος από μακριά ο Αράπης, από την Αραπιά – απ’ όπου και το όνομα του – ριγμένος σε.............................
περισσότερα διαβάστε εδώ............

Πρωταπριλιά

Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα. (πηγή:wikipedia)
διαβάστε περισσότερα ........................

Άνοιξη

 

Σάντρο Μποτιτσέλι :  " Η Αλληγορία της Άνοιξης" (περ. 1482). Στο κέντρο της σύνθεσης δεσπόζει η μορφή της Αφροδίτης, ενώ πάνω από το κεφάλι της, ο Έρωτας ρίχνει τα βέλη του με τα μάτια δεμένα. Στο αριστερό τμήμα του πίνακα διακρίνονται οι τρεις Χάριτες και ο Ερμής. Στο δεξί άκρο, ο Ζέφυρος κυνηγά τη νύμφη Χλωρίδα, δίπλα από την οποία βρίσκεται η θεά των λουλουδιών Φλώρα (Πηγή:  wikipedia).

 

Άνοιξη
του Άγγελου Σικελιανού

Και να,  φουντώνει η άνοιξη!

Το νέο μπουμπούκι δένει.
Χύνεται η μεγαλόπνοη
και λιγοθυμισμένη
αύρα από τα τετράψηλα,
και κρυφαναστενάζοντας
λυγάει τα κυπαρίσσια.
Οι ίσκιοι αλαφρώνουμε, οι αυγές,
και η πελαγίσια
ριπή ανασταίνει τ’ αφρολούλουδα
στα διάφανα τετράβαθα της πλάτια,
από τη μια ως την άλλη νύχτα     ανοίγονται,
σκεπάζονται, ψηλά τα μονοπάτια….

Και να, φουντώνει η άνοιξη!

Παντού ο λαός, να δράξει τη μανία
την ιερή, που ανάτρομη
σκορπάει στα τετραπέρατα αρμονία,
κι απ’ τον αγώνα του κορμιού,
του νού, του δέντρου
υψώνει αντάμα,
σε βύθη αϊτίσια, αθώρητα,
το μέγα της χαράς το θάμα!

Ιστορικά δημοτικά τραγούδια Αρκαδίας

"Παιδιά μ' σαν θέλτε λεβεντιά και κλέφτες να γενήτε..." κλέφτικο τραγούδι του Μωριά. Τραγουδά ο Χρ.Πανούτσος σε μια παλιά ηχογράφηση που ο ίδιος μου είχε χαρίσει από το προσωπικό του αρχείο.

"Παν' οι γερόντοι στο πασιά....".   Ιστορικό δημοτικό τραγούδι για τους Δεληγιανναίους από τα Λαγκάδια Γορτυνίας. Παλιά ηχογράφηση στα Λαγκάδια από τον Σίμωνα Καρρά.

"Κορίτσια τ' αγναντεύετε....". Αναφέρεται στην απελεύθερωση της Τριπολιτσάς."....Μπροστά πάει ο Νικηταράς πίσω ο Κολοκοτρώνης..." Παλιά ηχογράφηση από τη χορωδία του Σίμωνα Καρρά.

"Βγήκαν τα Νικολόπουλα και κυνηγούν τους κλέφτες
και κυνηγούν το Ζαχαριά το Βλαχομπαρμπιτσιώτη..."
Το τραγούδι μιλάει για τον κλέφτη  Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη από τη Λακωνία που έδρασε  προεπαναστατικά. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην αδυναμία  που είχε στις γυναίκες και μάλιστα στις αρχόντισσες όπως τις Ντεληγιανοπούλες από τα Λαγκάδια Γορτυνίας. Τραγούδησε ερασιτεχνικά ο Γιάννης Κ.Ρουσιάς από το χωριό Σέρβου, τον Αύγουστο του 2010 στη κορφή του Σερβόβουνου, απέναντι από τα Λαγκάδια, στα πλαίσια πεζοπορικής εκδρομής που έκανα με την παρέα μου.
Καταγράψαμε το τραγούδι στο φυσικό του χώρο και οι στιγμές ήταν μοναδικές....

Σέρβου Αρκαδίας : Οι Αθάνατοι του 1821

Χ. Αθ. Μαραγκού, υποστρατήγου ε.α.

1. Γενικά

Μετά την απελευθέρωση των Φράγκων, το 1320 μ.Χ. οι βυζαντινοί ενίσχυσαν τον πληθυσμό του χωριού με ελληνικές οικογένειες από τις διάφορες περιοχές της αυτοκρατορίας. Τότε πρέπει να εγκατεστάθησαν στο χωριό οι Φίληδες, οι Γαβράδες, οι Σμυρνιοί, οι Κανδηλώροι, οι Κλεισουραίοι, οι Ηλιόπουλοι απόγονοι των οποίων υπάρχουν μέχρι σήμερα. Στα επίκαιρα σημεία του χωριού, στον Αγιάννη, στην Γκρόπα, στην Έριζα έχτισαν πυργόσπιτα με γνωστότερο του Φίλη με τις πολεμίστρες του στις μεσημβρινές πλευρές το οποίο υπήρχε στην Ράχη μέχρι το 1952 οπότε κατεδαφίστηκε. Στον προαύλιο χώρο είχε χτιστεί ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μικρή βασιλική μετά τρούλου, η οποία κατεδαφίστηκε κι' αυτή το 1928 για να χτιστεί στη θέση της η σημερινή Μητρόπολη του χωριού.

Το χωριό κατελάμβανε μεγάλο χώρο, από τον Αγιαντριά.............

περισσότερα διαβάστε εδώ ( www.servou.gr)

Οι κλέφτες Δήμος και Μακρυγιάννης από το χωριό Αράπηδες Γορτυνίας

Από τότε που γνώρισα τον κόσμο, στα ορεινά της Ηραίας Γορτυνίας, άκουγα τη μάνα μου και τη γιαγιά μου να τραγουδούν το τραγούδι του Δήμου:





 Μαράθηκαν τα δέντρα, κι ούλα τα κλαριά, μωρέ Δήμο
κι ούλα τα κλαριά.
Μαράθηκε κι ο Δήμος  ν’ από τα κλάϊματα, μαύρε Δήμο
ν’ από τα κλάϊματα.
Βγαίνει στα πέντε αλώνια κι αγνάντιο στο χωριό, μωρέ Δήμο
κι αγνάντιο στο χωριό.
Βλέπει φωτιές να καίνε, στα σπιτάκια του, μαύρε Δήμο
στα σπιτάκια του.
Κι η μάνα του τού λέει και το παρηγοράει, δόλιε Δήμο
και τον παρηγοράει.
-Σώπα παιδί μου Δήμο και μη πικραίνεσαι, μαύρε Δήμο
και μη πικραίνεσαι.
Που ‘γώ σου φτιάνω σπίτια και πύργους γυάλινους, δόλιε Δήμο
και πύργους γυάλινους.
-Μάνα  δε θέλω σπίτια,  μα είτε πύργους γιάλινους, μωρέ μάνα
μα είτε πύργους γιάλινους.
Μάνα θέλω τα παιδιά μου και τη γυναίκα μου, μωρέ μάνα
και τη γυναίκα μου. 
 
  Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε φωτογραφίες της περιοχής και ακούμε το τραγούδι σε μια παραλλαγή του, έτσι όπως το έλεγαν παλιά στο διπλανό χωριό Κοκκινοράχη Γορτυνίας. Μια γνήσια και ακατέργαστη ηχογράφηση.......έτσι......... για να μην χάσουμε τις ρίζες μας.

 
Το τραγούδι, έλεγε για μια καταστροφή στο νοικοκυριό του Δήμου αλλά δεν είχα πληροφορίες για το γεγονός στο οποίο αναφερόταν, παρά μόνο ότι ερχόταν από στόμα σε στόμα από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Τίποτε περισσότερο.
Πολλά χρόνια μετά, χάρις στον ιστοριοδίφη, και εραστή της ιστορίας θα έλεγα,  Νίκο Γ. Παπαγεωργίου από το χωριό Σέρβου Ηραίας Γορτυνίας που χρόνια ολόκληρα αναζητά την ιστορία,  αναδείχτηκαν δυο κλέφτες από το χωριό Αράπηδες (οικισμός που υπάγεται στου Σέρβου Γορτυνίας), ο Δήμος και ο Μακρυγιάννης. Κατόπιν δικής του πρότασης, που τη στήριξε ιστορικά, διοργανώθηκε από το Δήμο Ηραίας και το Σύνδεσμο Σερβαίων στις 13/08/2005 εκδήλωση τιμής και μνήμης στους δυο ηρωικούς κλέφτες. Στην εκδήλωση  έγιναν τα αποκαλυπτήρια μαρμάρινων πλακών προς τιμήν τους.
Για περισσότερα ιστορικά στοιχεία  πατήστε εδώ

Εκδήλωση στη Δημοτική Ενότητα Ηραίας του Δήμου Γορτυνίας

Δημήτρης Πλαπούτας

Ο Δήμος Γορτυνίας, τη Κυριακή 20 Μαρτίου 2011, θα πραγματοποιήσει στα χωριά Παλούμπα και Αγιονέρι της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας, εκδήλωση μνήμης και τιμής προς τους Γορτύνιους Επαναστάτες, οι οποίοι στις 20 Μαρτίου 1821, έψαλαν δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Παλούμπα και στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν περί τους 860 υπό την αρχηγία των Δημήτρη και Γιωργάκη Πλαπούτα στου Μπέτσι(Αγιονέρι) και διακήρυξαν την απόφαση τους να αγωνιστούν για την Εθνική Ελευθερία.

 Το πρόγραμμα της εκδήλωσης έχει ως εξής:

Παλούμπα, ώρα 10.00 

Δοξολογία

Ανάγνωση ιστορικών ντοκουμέντων

Κατάθεση στεφάνων στο ηρώο των αγωνιστών του ‘21και στη προτομή του Δημητράκη Πλαπούτα.

Αγιονέρι(Μπέτσι), ώρα 12.00 

Τρισάγιο

Χαιρετισμοί Δημάρχου και Επισήμων

Πανηγυρικός της ημέρας από το πολιτικό επιστήμονα, νομικό και τ. Γεν. Διευθυντή Υπουργείου Τουρισμού κ.Θύμιο Αποστολόπουλο

Κατάθεση στεφάνων

Εθνικός Ύμνος

Απόδοση κλέφτικων δημοτικών γορτυνιακών τραγουδιών από το συμπατριώτη Κώστα Παυλόπουλο και τη χορωδία του.

Περισσότερα για τα ιστορικά γεγονότα της ιστορικής επετείου διαβάστε εδώ

Ο μύθος για του Μπούζα το γεφύρι.

Του Μπούζα το γεφύρι είναι ή μάλλον ήταν, γιατί δεν υπάρχει πλέον, ένα φυσικό γεφύρι στο Φαράγγι της Γκούρας κάτω από το χωριό Κοκκινοράχη Γορτυνίας(παλιά ονομασία Μπούζα). Είναι ένα φυσικό στένεμα του χειμάρρου  Γκούρα, ένα σμίξιμο των βράχων εκατέρωθεν, όπου οι παλιότεροι είχαν προσθέσει κορμούς δέντρων με παράλληλη υποστήριξη από μάντρα στη βάση του, για ασφαλέστερη διέλευση. Εξυπηρετούσε τους κατοίκους στην διακίνηση προς και από Λυσσαρέα, αφού η Γκούρα ήταν πολλές φορές «κατεβασμένη». Καταστράφηκε το 1947 σε μεγάλη βαρυχειμωνιά. Γύρω απ’ αυτό το γεφύρι λέγονταν πολλές ιστορίες. Στο γιοφύρι λένε, ότι «κράτηγε».

Πίστευαν δηλαδή ότι ήταν τόπος κατοικίας των διαβόλων ή δαιμόνων. Όπως λέγεται χαρακτηριστικά εκεί "είχαν το στρατηγείο τους".  Ίσως γιατί εξυπηρετούσε σκοπιμότητες της εποχής  εξ’ αιτίας του γεγονότος ότι δρούσαν κλέφτες και τους βόλευε για να κυκλοφορούν ανενόχλητοι. Ίσως γιατί είναι ένα «σκιαχτερό» μέρος ειδικά το βράδι. Πάντως σε πολλούς είχε φωλιάσει ο φόβος για το πέρασμα στο συγκεκριμένο σημείο τις νυκτερινές ώρες και o θρύλος είχε εξαπλωθεί στην ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο.

Ο παππούς μου, ο Κωνσταντής ο Λεϊμόνης, μου είχε διηγηθεί μια ιστορία.....
 διαβάστε περισσότερα..........

8 Μαρτίου-Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας

Αναδημοσίευση από www.sansimera.gr 

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε 2 χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.
Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη Αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.
Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.
Φωτο:   Γραμματόσημο του 1975-Διεθνές έτος γυναίκας με θέμα: Γυναίκα-θεά της Νεολιθικής εποχής

 (από τη συλλογή μου)

 ................................

 Η γυναίκα λοιπόν διεκδίκησε τα δικαιώματα της  στην εργασία, στην κοινωνία, στην οικογένεια, στη πολιτεία και η θέση της πλέον στις ανεπτυγμένες κοινωνίες έχει αποκατασταθεί. Σε μεγάλο μέρος του πλανήτη οι γυναίκες ενώ εργάζονται και προσφέρουν, δυστυχώς δεν έχουν δικαιώματα.
Μέσα απ' αυτό το ιστολόγιο θάθελα να προσφέρω λίγα λόγια τιμής στη γυναίκα αγρότισσα και μάνα που εργάστηκε κάτω από σκληρές συνθήκες τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τώρα η αγρότισσα δεν εργάζεται, με καλύτερες όμως συνθήκες.

Η γυναίκα αγρότισσα σε μια ορεινή γωνιά της Γορτυνίας (πατήστε εδώ)

Βίντεο για την Αρκαδία, με τραγούδια και χορό

Καθαρή Δευτέρα σήμερα, μέρα γιορτινή, πλην όμως χειμωνιάτικη, αναζήτησα στο youtube και βρήκα αυτό το βίντεο από την εκπομπή "Έχει γούστο" που ήταν αφιερωμένη στην Αρκαδία και στην Επανάσταση του '21. Το πολύ καλό συγκρότημα του Γιώργου Δαλιάνη απέδωσε γνήσια αρκαδικά τραγούδια, χόρεψε δε ο χορευτικός σύλλογος Τεγέας.
"Θέλω να σχίσω τα βουνά" Τραγουδάει η Σταυρούλα Δαλιάνη.

         
βιντεο απο sygrotavlos
Αναζητήστε τα γνήσια τραγούδια του τόπου μας γιατί οτιδήποτε μας "πασσάρουν", στην πραγματικότητα δεν είναι και αυθεντικό. Κάθε γωνιά της πατρίδας μας έχει το δικό της ξεχωριστό ηχό και αυτό έχει τη δική του γοητεία.
Κι άλλα ωραία γνήσια παραδοσιακά τραγούδια της Αρκαδίας και του Μωριά από το συγκρότημα "Αυλός" με το Γιώργο Δαλιάνη, Διαμαντή Ρουμελιώτη, Σταυρούλα Δαλιάνη κ.λπ. θα βρείτε εδώ

Παραδοσιακή αποκριάτικη συνταγή από τη Γορτυνία

 Μακαρόνια πλαστά τσιγαριστά
(Γορτυνία Αρκαδίας)
Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα: www.kokkinorachi.gr όπου υπάρχουν κι άλλες παραδοσιακές   συνταγές.

Υλικά:
1 κιλό αλεύρι σκληρό
1 αυγό
Αλάτι λίγο
Νερό όσο πάρει ΄
Μυτζήθρα μπόλικη
Βούτυρο ή λάδι

Βάζουμε σε μια λεκάνη το αλεύρι κοσκινισμένο, προσθέτουμε το αυγό, το αλάτι και νερό σιγά-σιγά ζυμώνοντας έτσι ώστε να πετύχουμε μια σκληρή ζύμη αλλά εύπλαστη. Αφήνουμε λίγο τη ζύμη σκεπασμένη. Κατόπιν πρέπει να την πλάσουμε σε μακαρόνια. Υπάρχουν δύο τρόποι. 

Ο πρώτος είναι ο παραδοσιακός, των γιαγιάδων μας, που έβαζαν τη ζύμη στο πλαστήρι και με τα δύο χέρια πλάθοντας την άκρη της σχημάτιζαν ένα συνεχές κορδόνι ζύμης το οποίο έπεφτε μέσα στο σκαφίδι ενώ συγχρόνως έριχναν  αλεύρι στο σημείο εκείνο για να έχουν επιτυχημένο αποτέλεσμα.
(Φωτο: 1983.Κοκκινοράχη Γορτυνίας. Πλάσιμο μακαρονιών στο πλαστήρι)

Ο δεύτερος τρόπος είναι να χρησιμοποιήσουμε το μηχάνημα (αυτό που φτιάχνουμε και φύλλα) στη θέση που είναι για μακαρόνια μόνο που εκεί πρέπει να κάνουμε σκληρότερη ζύμη και αρκετά αλευρωμένη για να σχηματίζονται ωραία τα μακαρόνια. Αναλόγως την όρεξη διαλέγει κανείς τον τρόπο που επιθυμεί. Τα μακαρόνια που ετοιμάζουμε σιγά-σιγά, μέχρι να ετοιμαστούν όλα, τα απλώνουμε σε ένα τραπεζομάντιλο για να ξεραθούν λίγο και για να μην κολλήσουν μεταξύ τους. Κατόπιν βάζουμε μια μεγάλη κατσαρόλα στη φωτιά με μπόλικο νερό και όταν βράσει ρίχνουμε τα μακαρόνια μέσα λίγα –λίγα και αραιά. Ανακατεύουμε με μεγάλη πιρούνα και προσέχουμε να μην κολλήσουν. Το βράσιμο διαρκεί περίπου 6 λεπτά. Τα σουρώνουμε καλά αφού προσθέσουμε αρκετό κρύο νερό. Σερβίρουμε στα πιάτα ως εξής:

Πασπαλίζουμε το πιάτο με τριμμένη μυτζήθρα, στη συνέχεια βάζουμε μακαρόνια και συνεχίζουμε εναλλάξ για 2-3 στρώσεις. Στο τέλος πασπαλίζουμε με μυτζήθρα. Σ’ ένα κατσαρόλι  ή τηγάνι βάζουμε το βούτυρο το αφήνουμε αρκετά στη φωτιά και κατόπιν «καίμε» τα μακαρόνια. Οι γιαγιάδες μας ζέσταιναν το βούτυρο τόσο πολύ που ήταν θορυβώδες το «κάψιμο» γι’ αυτό τα έλεγαν και τσιγαριστά.

Η μυτζήθρα που ρίχνουμε από πάνω, πριν το τσιγάρισμα παίρνει ένα ωραίο ροδαλό χρώμα. Η συνταγή αυτή έχει πολύ απλά υλικά αλλά θέλει λίγο παραπάνω χρόνο προετοιμασίας. Είναι όμως τόσο νόστιμη!
Το φαγητό αυτό το έτρωγαν το βράδυ των Αποκριών (Της Τυρινής) πριν τη Μεγάλη Σαρακοστή και το βράδυ στις 14 Νοέμβρη (Αγίου Φιλίππου) που απόκρευαν για τη νηστεία των Χριστουγέννων.