και Ιστορική αναδρομή στις Αρχαίες πόλεις της.
Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν ευρέθηκε για να την ιξιλείψη, κανένας γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου, η Ρωμιοσύνη εν να χαθή όντας ο κόσμος λείψη.
(Είναι στίχοι του εθνικού βάρδου της Κύπρου Βασίλη Μιχαηλίδη).
Γράφει ο Βασίλειος Κων/ντή Σχίζας,
εκ της Θεογενούς Αρκαδίας ορμώμενος.
Μέλος του Φ. Σ. «Παρνασσός»
(O 10ος βασιλιάς της αρχαίας Αρκαδίας και μετέπειτα ιδρυτής και βασιλιάς της Πάφου της Κύπρου, ήταν ο Αγαπήνορας «αυτός που εκτιμά την ανδρεία». (Αγαπήνωρ = αγαπώ + ἠνορέη (ανδρεία). Πρώτοι λοιπόν άποικοι της «Νήσου της Αφροδίτης» μετά την άλωση της Τροίας, ήσαν οι Αρκάδες όπως αναφέρει ο περιηγητής Παυσανίας (Ελλάδος περιήγησις VIII 2):
«Αγαπήνωρ δε ο Αγκαίου του Λυκούργου μετά Έχεμον βασιλεύσας ες Τροίαν ηγήσατο Αρκάσιν. Ιλίου δε αλούσης ο τοις Έλλησι κατά τον πλουν τον οίκαδε επιγενόμενος χειμών Αγαπήνορα και το Αρκάδων ναυτικόν κατήνεγκεν ες Κύπρον, και Πάφου τε Αγαπήνωρ εγένετο οικιστής και της Αφροδίτης κατεσκευάσατο εν Παλαιπάφω το ιερόν»).
Ο αείποτε υπέρ πάντων αγών της Κύπρου