Δημοτικό τραγούδι: Νεραντζούλα φουντωμένη

-Νεραντζούλα φουντωμένη που είναι τ'  άνθη σου,

που είναι η πρώτη σ'  εμορφάδα και τα κάλη σου;

-Φύσηξε βοριάς και αέρας και τα τίναξε

Σε παρακαλώ βοριά μου φύσα ταπεινά.

Ν' αρμενίζουν τα καράβια τα Σπετσιώτικα

πόχουν μέσα παλικάρια κι γλυκά κρασιά.

Η "νεραντζούλα" είναι από τα ωραιότερα δημοτικά μας τραγούδια που το συναντάμε σ' όλη την Ελλάδα. 

Εδώ θέλησα να δώσω το τοπικό ηχόχρωμα της Γορτυνίας σε μια αυθεντική ερμηνεία της Κανέλας Τρουπή από το χωριό Σέρβου Γορτυνίας. Είναι τραγούδι που το έλεγαν στους γάμους. Περιέχει γλύκα και συγχρόνως μελαγχολία. Υπάρχει και η άποψη ότι αυτό το τραγούδι στην αρχική του μορφή ήταν ιστορικό που στη πορεία των χρόνων μετετράπη σε τραγούδι του γάμου.
Όπως και νάχει ..............

Έτσι τραγουδιέται στην Γορτυνία!

(πατήστε στο βίντεο που ακολουθεί)

Αρκάδες Λογοτέχνες-Θεόδωρος Κ. Τρουπής

Ο Θεόδωρος Κ. Τρουπής γεννήθηκε στου Σέρβου Αρκαδίας το 1932  και πέθανε στην Κ. Αχαία  το 2008. Υπήρξε εξαίρετος εκπαιδευτικός και λογοτέχνης με μεγάλο συγγραφικό έργο. Έγραψε ποίηση, πεζογραφία, σχολικά, λαογραφικά κείμενα και ταξιδιωτικά. Εξέδιδε το λογοτεχνικό περιοδικό "Μοριάς" και το περιοδικό "Σέρβου-Σκαλίζοντας τις ρίζες μας". Ξεχωριστή θέση κατέχουν τα έργα του: "Οι άνθρωποι της σκαλωσιάς", "Το λαούτο του Κωνσταντή", "Σέπαλα θύμησης", "Προς εαυτόν", "Τα Άλφα-Βητάρια των Χάι-Κου", κ.ά..
"Τα Αλφα-Βητάρια των Χάι-Κου" είναι έργο λιτό και έξυπνο με μικρά στιχάκια και μεγάλο περιεχόμενο, με λίγες λέξεις και πολλά νοήματα. Ακολουθεί το Δέκατο Άλφα-Βητάρι.

Τα Άλφα-Βητάρια των Χάι-Κου 
Δέκατο(10ο)

Αυτοδιάθεση,

ειρήνη, ελευθερία, αγάπη:

οι πατρίδες μου.

Βραβεύτηκαν.

Έχουν να λένε κάτι

στον εαυτό τους.

Για τους οπαδούς;

-Φτηνές επαναλήψεις

που αρέσουνε.

Δεν υπάρχουνε

παιδιά στα χωριά μας

και στη κόλαση.

Είναι άγνωστος.

Δεν τον ξέρει ούτε καν…

ο εαυτός του.

Ζηλοφθόνησαν.

Έθαψαν τα τάλαντα

νύχτα έντρομοι.

Ημιμάθανε.

Θα κόψουν τα δέντρα.

Όχι τους καρπούς.

Θέλει πόλεμο;

-Σίγουρα είν’ άτεκνος.

Ίσως έμπορος.

Ισοφάρισαν!

Παντού σιωπή ειρήνης.

Όλοι νικητές.

Κάθε πόλεμος….

Δάκρυα μητέρων, θρήνοι.

Φιέστες, στέφανα.

Λιώσαν τα χιόνια.

Ήρθαν τα χελιδόνια.

Πού ‘ναι η Άνοιξη;

Μετρούσε τα’ άστρα

διασκέδαζε. Τα νέφη

ο Ήλιος…..Θάνατος!

Ντοπαρίστηκαν

κι  έθαψαν τα ταλέντα….

τα θεία δώρα.

Ξύνουν πληγές.

Συνήθισαν στο αίμα.

Λυπηθείτε τους.

Όλες μ’ αρέσουν

Εσένα δεν σ΄αλλάζω

Με ανέχεσαι.

Πανικόβλητος

έτρεχε στις γειτονιές

για «Καλημέρα».

Ρήμα υπάρχει.

Άψογη διατύπωση.

Το έργο λείπει

Σμύρνη….Γιάννενα…

Οι χαμένες πατρίδες

του Πέτρου ….του Ομάρ…

Τα παράθυρα

ανοίχτε και τις θύρες!

Περνά η ειρήνη.

Υποτάχτηκε

στη μετριότητα τους

κι αφανίστηκε.

Φεύγουν οι ψείρες .

Μην κουράζετε γιατρούς.

Πάει…. πέθανε.

Χαραμίσανε

για το χρήμα τη ζωή

και  γέροι κλαίνε.

Ψεγάδια έχουν:

Θεοί, διάβολοι, άνθρωποι….

Ζήτα τα καλά.

Ωσαννά ! Ωσανν….

Δεν πρόλαβε. Τον βρήκε

κάποια αδέσποτη.

περισσότερα για τον λογοτέχνη Θεόδωρο Κ.Τρουπή διαβάστε στην ιστοσελίδα:  www.servou.gr

....