4ος Καθαρισμός της Λίμνης Λάδωνα στην Γορτυνία

Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015, παρά την κακοκαιρία πολλοί εθελοντές, κάτοικοι της περιοχής αλλά και από την Αθήνα, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ένωσης Συλλόγων Δ.Ε. Κοντοβάζαινας του Δήμου Γορτυνίας και έδωσαν το παρόν στην Λίμνη του Λάδωνα για το καθάρισμα, όπως επίσης και οι εκπρόσωποι της Τοπικής και Περιφερειακής Διοίκησης.

Οι καιρικές συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες αφού επικρατούσαν καταιγιστικές βροχές και δυνατός αέρας. Παρ' όλα αυτά, στα διαλείμματα του καιρού, πραγματοποιήθηκε ο φετινός καθαρισμός της Λίμνης Λάδωνα, μια εκδήλωση που έγινε για 4η χρονιά και υποστηρίχθηκε από τον Δήμο Γορτυνίας, την Περιφέρεια Πελοποννήσου και την ΔΕΗ.

Λαϊκή Παράδοση: Τα "Καρκατζέλια" του Δωδεκαημέρου

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση της Γορτυνίας,  τις μέρες «του Δωδεκάημερου», δηλαδή από 25 Δεκεμβρίου έως 5 Ιανουαρίου, τα  "Καρκατζέλια" ή "Καλικατζάρια" έβγαιναν από τα έγκατα της γης και ανέβαιναν στην επιφάνεια της. Στη φαντασία των ανθρώπων είχαν μαύρη και  κακομούτσουνη όψη, πειραχτική και δαιμονική διάθεση. Για το διάστημα που έμεναν πάνω στη γη, κατοικούσαν μέσα στο «προφούνι» δηλαδή πίσω από τη φωτιά του τζακιού όπου πέταγαν οι ένοικοι του σπιτιού προσωρινά τη στάχτη. Πολλές φορές, λέγεται, ότι οι άνθρωποι το πρωί που ξυπνούσαν έβρισκαν   την στάχτη ανακατεμένη και θεωρούσαν ότι ήταν δουλειά των Καρκατζελιών. Κάθε γκρίνια, τσακωμό, διχόνοια και παρεξήγηση τις μέρες αυτές ανάμεσα τους, την απέδιδαν στην αόρατη ύπαρξη των "Καρκατζελιών," που «ανακάτευαν τους ανθρώπους» σύμφωνα με τα λεγόμενα των παλαιοτέρων. Στις 5 Ιανουαρίου, της «Πρωτάγιασης», εγκατέλειπαν την επιφάνεια της γης και έτρεχαν να κρυφτούν στα σκοτάδια της, φοβούμενοι τον ιερέα που κρατούσε τον αγιασμό και «άγιαζε» τα σπίτια.
Στη συνέχεια παραθέτω άλλο ένα ανάγνωσμα από το  Αναγνωστικό Δημοτικού Σχολείου του έτους 1957 κάποιου μαθητή από χωριό της Γορτυνίας. Έχει ως θέμα λαϊκές ιστορίες με  Καλικάντζαρους.

(πατήστε πάνω στις εικόνες για να μεγαλώσουν)

Δημοτικό τραγούδι: Νεραντζούλα φουντωμένη

-Νεραντζούλα φουντωμένη που είναι τ'  άνθη σου,

που είναι η πρώτη σ'  εμορφάδα και τα κάλη σου;

-Φύσηξε βοριάς και αέρας και τα τίναξε

Σε παρακαλώ βοριά μου φύσα ταπεινά.

Ν' αρμενίζουν τα καράβια τα Σπετσιώτικα

πόχουν μέσα παλικάρια κι γλυκά κρασιά.

Η "νεραντζούλα" είναι από τα ωραιότερα δημοτικά μας τραγούδια που το συναντάμε σ' όλη την Ελλάδα. 

Εδώ θέλησα να δώσω το τοπικό ηχόχρωμα της Γορτυνίας σε μια αυθεντική ερμηνεία της Κανέλας Τρουπή από το χωριό Σέρβου Γορτυνίας. Είναι τραγούδι που το έλεγαν στους γάμους. Περιέχει γλύκα και συγχρόνως μελαγχολία. Υπάρχει και η άποψη ότι αυτό το τραγούδι στην αρχική του μορφή ήταν ιστορικό που στη πορεία των χρόνων μετετράπη σε τραγούδι του γάμου.
Όπως και νάχει ..............

Έτσι τραγουδιέται στην Γορτυνία!

(πατήστε στο βίντεο που ακολουθεί)