Η αμυγδαλιά κατά την ελληνική
μυθολογία ήταν μια όμορφη πριγκίπισσα
που ονομαζόταν Φυλλίς, κόρη ενός βασιλιά της Θράκης. Από τη Θράκη πέρασε ο γιος
του Θησέα, Δημοφώντας, επιστρέφοντας με το καράβι του από την Τροία. Οι
δύο νέοι συναντήθηκαν και ερωτεύθηκαν.
Τότε ο βασιλιάς έδωσε στον Δημοφώντα την κόρη του για γυναίκα και ένα μέρος του βασιλείου του.
Αφού πέρασε καιρός, ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του την Αθήνα τόσο πολύ, που
ζήτησε να πάει εκεί για λίγο διάστημα. Η Φυλλίς συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε
ότι θα γύριζε πίσω σύντομα και έτσι εκείνος μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε.
Η Φυλλίς περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε από μαρασμό.
Οι θεοί, από οίκτο, μεταμόρφωσαν την Φυλλίδα σε δέντρο, σε αμυγδαλιά, η οποία
έγινε σύμβολο της ελπίδας. Ο Δημοφώντας, περιπλανώμενος, και γεμάτος τύψεις, επέστρεψε
και βρήκε τη Φυλλίδα, ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη. Απελπισμένος
αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι
η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το θάνατο.
