Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Συνδέσμου Σερβαίων Γορτυνίας servou.gr
Ι. Ν. Μαραγκού
Ήταν γύρω στις 10 το πρωί, την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940, όταν μάθαμε από το ραδιόφωνο του Σχολείου, πως οι Ιταλοί μας κήρυξαν τον πόλεμο. Σε λίγη ώρα η αγορά είχε γεμίσει από άντρες και γυναίκες, όλοι ανήσυχοι και λυπημένοι, όχι μόνο γι' αυτούς που θα έφευγαν για τον πόλεμο, αλλά και για τους άλλους που θα έμεναν πίσω, με χιλιάδες προβλήματα. Η είδηση δεν ήταν τελείως ξαφνική. Κάτι υποψιαζόμαστε. Είχαμε μάθει για τη βύθιση της «Έλλης», ξέραμε για τα οχυρά του Μεταξά (δούλευαν άλλως τε εκεί αρκετοί Σερβαίοι) και ξέραμε επίσης πως ο στρατός συνέχεια καλούσε άλλες κλάσεις με διάφορα γράμματα. Μάλιστα λέγαμε τότε για την τακτική της Κυβέρνησης «Με το Σ και με το Ρ μάζεψε πολύ στρατό» .
