Εικόνες της φύσης

Εικόνες της φύσης
Σέρβου Γορτυνίας-Αύγουστος 2020-ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2020

Περίπατοι και μικρές απολαύσεις του χωριού-Ιούλιος 2020

 Βρισκόμαστε στην ορεινή Αρκαδία και συγκεκριμένα στην υπέροχη Γορτυνία..... την δροσερή.....την όμορφη...την γοητευτική και με μικρότερο κίνδυνο....ένεκα πανδημίας!

 Σέρβου Γορτυνίας 8-7-2020
Όμορφες εικόνες από τον πρωινό μου περίπατο στο βουνό. Ο ήλιος μόλις ανέτειλε.....το φεγγάρι πλησιάζει στη δύση του....λουλουδιασμένες αυλές....κατακόκκινα κεράσια.......ωραία αγκάθια αλλά δεν αγγίζουμε...δροσερό αεράκι.....αγνάντιο το Ψάρι Ηραίας και στο βάθος Ανδρίτσαινα....παλιό αλώνι και στανοτόπι.....η απεραντοσύνη των βουνών....αγνάντιο στα Τρόπαια, Βυζίκι, Περδικονέρι, πολλές βουνοκορφές και στο βάθος δεσπόζουν ο Ερύμανθος και ο Χελμός.......τοπίο με φτέρες!

































Κοκκινοράχη Γορτυνίας 9-10/7/2020
Περιπατώντας....









Μικρές απολαύσεις του χωριού!
Στην απλότητα βρίσκεται η γεύση και η ομορφιά!






















Κυριακή, 14 Ιουνίου 2020

Ρουσάλια (Κόλλυβα-Κολλυβάδες-Τρισάγια-Μνημόσυνα-Ψυχοσάββατα…ξηροφαγία)




Γράφει ο Βασίλειος Κων/ντή Σχίζας
Μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών

Ρουσαλιών ή Ρουσαλιών(ε) ή Ρουσάλια έλεγαν οι παλιότεροι  στο χωριό Σέρβου της Γορτυνίας, όπως  π.χ. «… τη ‘βδομάδα  που μας έρχεται είναι των ρουσαλιών(ε)…».  Τότε οι νεώτεροι  εκείνης της εποχής δεν καταλάβαιναν  ποτέ, τι είναι αυτά τα ρουσάλια!  Νόμιζαν ότι είναι αυστηρά Σερβαίικος ιδιωματισμός! Αργότερα, από τα μέσα της 10ετίας του 1950 με την εσωτερική μετανάστευση… ξεχάστηκαν αυτές οι έννοιες  των ρουσαλιών   και  οι  όποιες συνήθειες (έθιμα)  συνεπάγονταν, γιατί… καταχωνιάστηκαν στην πολυκοσμία της Αθήνας και άλλων μεγαλουπόλεων  στις  οποίες μετακινήθηκε ο κόσμος της ορεινής υπαίθρου.
Όμως τα «περιφρονημένα» (έτσι τα θεωρούσαν όσοι δεν  τα γνώριζαν) Ρουσάλια, δεν έπαψαν ποτέ να  μην εφαρμόζονται στον καιρό τους κάθε χρόνο. Η λέξη «ρουσάλια» έχει αρχαία προέλευση που έφθασε αναλλοίωτη στις μέρες μας  και σ’ αυτά αναφέρονταν οι ολιγογράμματοι ή και αγράμματοι παλιοί Σερβαίοι  αλλά και  όλοι  όσοι  κατοικούσαν τότε στην ευλογημένη ορεινή Αρκαδία. Και λέμε  ότι είναι ευλογημένη γιατί κρατά πολλές συνήθειες  οι οποίες είναι συνέχεια από την αρχαιότητα(!) γεγονός που δείχνει πως ο ορεσίβιος πληθυσμός τής  «Θεογενούς Αρκαδίας» έμεινε… «απρόσιτος»  από  τις έξωθεν  παρεμβάσεις.  
.
Από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους όλα τα Σάββατα ήσαν αφιερωμένα στις ψυχές των τεθνεώτων  (αποδημησάντων)  και στη μνήμη τους τελούνταν τρισάγια με την ελπίδα της ανάστασής τους κατά τη «Δευτέρα Παρουσία».
Τέλος η Εκκλησία μας  καθιέρωσε, μόνο δύο Σάββατα κάθε χρόνο κατά τα οποία τελούνται  στους Ναούς  ή στα μνήματα στα κοιμητήρια ομαδικά  μνημόσυνα και τρισάγια υπέρ των ψυχών των νεκρών (των κεκοιμημένων), των οποίων οι εν ζωή οικείοι τους δεν τελούν μνημόσυνα  είτε από άγνοια, είτε  γιατί οι νεκροί χάθηκαν  σε φυσικές καταστροφές, ή λοιμώδεις ασθένειες, ή σε πανδημίες  ή σε ξένους άγνωστους τόπους, είτε γιατί εκλείπουν  και αυτοί οι ίδιοι οι οικείοι τους  από τη ζωή, κ.λπ.
Στου Σέρβου  τα ομαδικά μνημόσυνα τελούνταν μόνο στο Ναό. Τότε  οι  κάτοικοι του χωριού, ακολουθούσαν  ομοθυμαδόν τις ίδιες συνήθειες!  
Αυτά λοιπόν τα  δύο Σάββατα ονομάζονται «Μεγάλα  Ψυχοσάββατα» και   η Εκκλησία μας τελεί μνημόσυνο υπέρ «πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου».

Μη διαφεύγει πως με την αθάνατη ψυχή η Εκκλησία  ευλογεί-τιμά και το ανθρώπινο σώμα  ως «ναόν του εν ημίν Αγίου Πνεύματος».
Το πρώτο Μεγάλο Ψυχοσάββατο  καθιερώθηκε να είναι αυτό της παραμονής της «Κυριακής των Αποκρεών» γιατί την  επόμενη   ημέρα Κυριακή  εορτάζεται, υπενθυμίζεται-προσδοκάται, η  ανάσταση των νεκρών κατά την «Δευτέρα Παρουσία», όπου θα κριθούν «ζώντες και νεκροί». 
Εφέτος (2020) το πρώτο Μ. Ψυχοσάββατο έτυχε (έπεσε όπως έλεγαν)  να είναι στις 22 Φεβρουαρίου, δεδομένου ότι οι ημερομηνίες των Ψυχοσαββάτων  εξαρτώνται από την κινητή εορτή του Πάσχα.
Κατά μία «παράδοξη  λαϊκή δοξασία» οι ψυχές έρχονται από τον Άδη την ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου, δηλαδή το Πάσχα, και  παραμένουν μεταξύ των ζώντων μέχρι το δεύτερο  Μ. Ψυχοσάββατο, (εφέτος 6  Ιουνίου) το οποίο είναι την παραμονή  της μεγάλης δεσποτικής εορτής της Πεντηκοστής  οπότε ξανά επιστρέφουν  στον «Κάτω Κόσμο», τον Άδη.  Δηλαδή  μένουν ελεύθερες όλες τις γιορτινές (πασχάλιες) ημέρες. Αυτό το Μ. Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής το λένε του Ρουσαλιού ή Ρουσαλιών(ε)
Επειδή  οι ψυχές επιστρέφουν στον Άδη  διακατέχονται από μεγάλη λύπη, όπως και οι εν ζωή  οικείοι τους.  Ο λαός μας ενέπλεξε  με ποιητικό τρόπο αυτή τη λύπη  με λόγια ως εξής:
Όλα τα Σάββατα να παν,
να παν και να γυρίσουν
Το Σάββατο τού Ρουσαλιού
να πάει, να μην γυρίσει.
Το προσωνύμιο «Ρουσάλια» προέρχεται από τις αρχαίες Ρωμαϊκές γιορτές των Ρουσαλίων   οι οποίες ετελούντο προς  «εξευμενισμό» των νεκρών  των οποίων  οι ψυχές έρχονταν από τον «Κάτω Κόσμο» και ενοχλούσαν τους ζωντανούς!
Τα «Ρουσάλια» μεταφέρθηκαν και στη χώρα μας όταν υποτάχθηκε στους Ρωμαίους ενώ αργότερα με τον εκχριστιανισμό   και κυρίως στη Βυζαντινή  περίοδο συνδέθηκαν με τις ψυχές των νεκρών ώσπου έλαβαν τη σημερινή τους μορφή, με εθιμικές διαφοροποιήσεις στις διάφορες  περιοχές της χώρας.
Στα Μέγαρα Αττικής λ.χ. γιορτάζουν τα ρόδα (τριαντάφυλλα) = rosa = ροζάλια = ρουσάλια! Γιορτή  και αυτή με ρίζες από τους αρχαίους Ρωμαίους. «Δηλαδή «τρέχα γύρευε!».
Κατά μία άλλη εκδοχή τα Ψυχοσάββατα έχουν τις  «μεταλλάξεις»  τους από τα αρχαία «Ελευσίνια Μυστήρια»,  όπου η Περσεφόνη, Κόρη  της Θεάς Δήμητρας «ανεβοκατέβαινε»  κατά εποχές, από τον «Κάτω Κόσμο» στον πάνω των ζώντων, ύστερα από  συμφωνία του Δία με τον Πλούτωνα (Άδη)!

Στο χωριό  Σέρβου   τελούσαν  τρισάγια και μνημόσυνα για  την ψυχές των νεκρών  και σε τρίτο Ψυχοσάββατο. Ήταν   εκείνο της πρώτης εβδομάδας των Νηστειών (παραμονή Κυριακής της Ορθοδοξίας), μαζί με την εορτή των Αγίων Θεοδώρων, όπου και ο Κοιμητηριακός Ναός. Εφέτος ήταν στις  7 Μαρτίου 2020.
  
(φωτο: Τρισάγιο από τον π. Γρηγόριο  Ρεμούνδο σε μνήμα στο κοιμητήριο)





Επίσης ένα άλλο Ψυχοσάββατο αφιερωμένο στους νεκρούς (εφέτος στις 1η  Μαρτίου), ήταν αυτό της παραμονής της Κυριακής Τυροφάγου (Τυρινής) κατά την οποία  τονίζεται  το  σημαντικό νόημα της νηστείας (ξηροφαγίας) και της συγχώρησης. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει: «Όταν νηστεύετε, μη γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί… Συ δε νηστεύων … νύψαι το προσωπόν σου, όπως μη φανής τοις ανθρώποις νηστεύων!...
Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και εν υμίν  και ο πατήρ
ο ουράνιος»
.
(φωτό: Ομαδικά μνημόσυνα τα Μ. Ψυχοσάββατα εντός του Ναού. Το πρώτο την παραμονή της «Κυριακής της Ορθοδοξίας και το δεύτερο των  Ρουσαλιών παραμονή της «Πεντηκοστής»)

Κατά τα Ψυχοσάββατα παρασκεύαζαν για το τρισάγιο και  συνέχεια πρόσφεραν κόλλυβα δηλαδή βρασμένο σιτάρι,  «εφθόν σίτον», (σπυριά τα έλεγαν στου Σέρβου και στη γύρω  περιοχή).
(Ιστορικό των κολλύβων: Γνωρίζοντας ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης, τη συνήθεια των χριστιανών  να νηστεύουν αυστηρά την πρώτη εβδομάδα της Τεσσαρακοστής, διέταξε  τον έπαρχο  της Κωνσταντινουπόλεως  να  αποκρύψει όλα  τα  τρόφιμα  και όσα  απομείνουν στην αγορά  να τα ραντίσει με αίμα θυσιασθέντων ζώων, δηλαδή να τα καταστήσει  «ειδολόθυτα». Εμφανίστηκε (με όραμα), τότε στον Πατριάρχη  Ευδόξιο (360 έως το 369) ο Άγιος Θεόδωρος  ο Τήρων ο οποίος είχε  πεθάνει μαρτυρικά  για την πίστη του  από τις 17 Φεβρουαρίου 306 και τον ενημέρωσε πως τα τρόφιμα ήσαν  μολυσμένα, «ειδολόθυτα». 
Ακόμη τον προέτρεψε να  μοιράσει  κόλλυβα στο λαό και ερμήνευσε  πως τα άγνωστα ως τότε κόλλυβα είναι το βρασμένο σιτάρι.  Έβρασαν  λοιπόν σιτάρι (κόλλυβα) και τα μοίρασαν στο λαό. Έκτοτε  εις  ανάμνηση  του θαύματος του Μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου του Τήρωνος,  επικρατεί αυτή η συνήθεια κατά το Σάββατο  της παραμονής  της Κυριακής των Νηστειών).

 Κάθε νοικοκυριό λοιπόν  στου Σέρβου, όπως και γενικότερα στον Ελληνικό ορθόδοξο κόσμο,  προσκόμιζε στον ιστορικό  Μητροπολιτικό τότε  Ναό  της Ζωοδόχου Πηγής, σε ένα μικρό δίσκο ή  πιάτο ή μπολ (μικρό γυάλινο ή πλαστικό δοχείο  μεγέθους πιάτου) κ.λπ. κόλλυβα και ένα σημείωμα στο οποίο είχαν γράψει τα ονόματα των νεκρών συγγενών τους που θα μνημόνευε ο ιερέας. Τα σκεύη με τα κόλλυβα οι νοικοκυρές (οι άνδρες σπανίως συμμετείχαν γιατί είτε ήσαν οι περισσότεροι σε ταξίδια μαστορικά (οικοδομικά), είτε στα γύρω βουνά με τα γιδοπρόβατα), τα πήγαιναν στο Ναό και τα εναπέθεταν στα δύο σκαλοπάτια και συνέχεια  αν  ήσαν αρκετά πιάτα, στο δάπεδο μπροστά, σε όλο το μήκος του τέμπλου, αριστερά και δεξιά της Ωραίας Πύλης. 
Σε κάθε σκεύος άναβε  συνεχώς και ένα κερί  το οποίο στερέωναν μέσα στα κόλλυβα,  τα  οποία είχαν, και εξακολουθούν να έχουν, πολύ μεγάλο συμβολισμό… ο οποίος έχει προεκτάσεις   και στην σημερινή κοινωνία! 

(φωτο: Τρισάγιο από τον π. Γεώργιο Πετρόπουλο, υπέρ αναπαύσεως της ψυχής δυο κεκοιμημένων)

Μας λέει ο Χριστός διά του Ευαγγελιστή Ιωάννη : «Αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνει, αυτός μόνος μένει. Εάν δε αποθάνει, πολύν καρπόν φέρει». Δηλαδή σας διαβεβαιώνω, εάν ο κόκκος του σιταριού πέσει στο χώμα και δεν πεθάνει τότε αυτός ο κόκκος θα παραμείνει μόνος του . Εάν όμως ταφεί στη γη, δηλαδή αν σπαρθεί, τότε θα βλαστήσει και θα αποδώσει πολύ καρπό, ένα πολύσπορο στάχυ.
Τα κόλλυβα λοιπόν, δηλ. το βρασμένο σιτάρι,  αποτελούν συμβολισμό τού ανθρωπίνου σώματος γιατί ενταφιάζεται και αποσυντίθεται. Ακριβώς όμως την στιγμή εκείνη είναι πιο ζωντανός από άλλοτε, αφού η ψυχή είναι αθάνατη.
 (Αλλά και  οι νεκροί θα αναστηθούν  όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος  στην Επιστολή του προς τους Θεσσαλονικείς:  «ο Κύριος εν κελεύσματι, εν φωνή αρχαγγέλου και εν σάλπιγγι Θεού καταβήσεται απ’ ουρανού, και οι εν Χριστώ αναστήσονται»).
Για το λόγο αυτό η Εκκλησία δεν δέχεται την καύση των νεκρών! Εδώ είναι η προέκταση,  με τα κόλλυβα και του συμβολισμού τους, στην σημερινή κοινωνία! Τι να κάνουν οι ιερείς με αυτούς τους «αλαφροΐσκιωτους» που θέλουν και την καύση του νεκρού και την ευλογία της Εκκλησίας! Αυτά είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα μεταξύ τους για τη Εκκλησία! Τέλος όλα τα άλλα που προσφέρουν στα μνημόσυνα, κουλούρια, μπισκότα, άρτους, ποτά, καφέδες κ.λπ. δεν ενδιαφέρουν την Εκκλησία αφού μόνο τα κόλλυβα έχουν το συμβολισμό τους.

Το βρασμένο σιτάρι το αναμείγνυαν με ζάχαρη, κόκκους ροδιού, σταφίδας μαύρης ή ξανθιάς, καρυδόψιχας και ψίχας ή κόκκους ξηρών καρπών κ.ά. ,
με αποτέλεσμα να γίνεται ένα εύγευστο γλυκό έδεσμα. Εκτός από την ευχή «Θεός σ(υν)χωρέστους»  (τους πεθαμένους), στην ορεινή Γορτυνία συγκέντρωναν στα καθαρά «χε(ι)ρομάντηλά» τους  αρκετή ποσότητα από «σπυριά» των πολλών  συμμετεχόντων  στα ομαδικά μνημόσυνα  των Ψυχοσαββάτων,  γιατί ήταν το καλύτερο «γλυκό» εκείνα τα δύσκολα χρόνια της φτώχειας. (Έδεναν κόμπο ανά δύο τις «γωνίες» του χε(ι)ρομάντηλου και έτσι είχαν μια πρόχειρη, ας την θεωρήσουμε, «σακούλα»). 
(φωτο:Τρισάγιο εντός του Ναού από τον π. Αντώνιο Κουλούρη) 

Ας πάμε πάλι στα Ψυχοσάββατα και στα κόλλυβα. Τον 18ο αιώνα και στις αρχές του 19ου εμφανίζεται  στο Άγιο Όρος μια «κίνηση» από φωτισμένους  αγιορείτες πατέρες, τους επονομαζόμενους «Κολλυβάδες», οι οποίοι υποστήριξαν σθεναρώς, πέραν των άλλων θεμάτων της ορθόδοξης παράδοσης, να γίνεται  η τέλεση των μνημοσύνων  τα Σάββατα και όχι την Κυριακές  όπως ήθελαν οι  δυτικο-μοντερνιστές. Υποστήριζαν ότι η Κυριακή έχει  πανηγυρικό χαρακτήρα και είναι αφιερωμένη στην Ανάσταση του Κυρίου. Οι  σπουδαιότεροι των Κολλυβάδων  οι οποίοι πρωτοστάτησαν, ήσαν οι Άγιοι Μακάριος Νοταράς, ο Νικόδημος ο Αγιορείτης και Αθανάσιος ο Πάριος. Από τους Κολλυβάδες επηρεάστηκαν  ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης κ.α. οι οποίοι μας άφησαν σπουδαιώτατα λογοτεχνικά έργα.  

Τέλος, «ας έχουμε το νου μας», γιατί αυτή  είναι η, από αιώνων,  κληρονομιά μας, την οποία πολλοί, οι λεγόμενοι «ουδετερόθρησκοι», προσπαθούν να μας επιβάλουν να την… αποποιηθούμε!
  

Το άρθρο υπογράφει ο Βασίλειος Κων. Σχίζας  
Μέλος της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2020

Κοκκινοράχη Γορτυνίας 2/6/2020-εικόνες της φύσης

Εικόνες από ένα απολαυστικό περπάτημα στη φύση της γενέτειρας μου Κοκκινοράχης, μετά από πολύ καιρό, αφού είχαμε αναγκαστεί να τηρήσουμε τα απαγορευτικά μέτρα μετακίνησης, λόγω του κορωνοϊού.















































Τρίτη, 21 Απριλίου 2020

Κλείσαμε μια δεκαετία στο διαδίκτυο!


Σήμερα έχουμε γενέθλια!!
Στις 21 Απριλίου 2010 γεννήθηκε αυτό το ιστολόγιο και, κάνοντας ένα όμορφο ταξίδι στο διαδίκτυο, συμπλήρωσε σήμερα τα δέκα χρόνια. Όταν ξεκινούσε αυτή η διαδρομή, ομολογουμένως δεν γνώριζα που θα φτάσει. Σκοπός μου ήταν να προβάλλω τα θέματα που με ευχαριστούν με επίκεντρο την φύση της πατρίδας μας και τον πολιτισμό της. Η εξέλιξη της τεχνολογίας, μας έδωσε τα τελευταία χρόνια ένα σπουδαίο επίτευγμα, το διαδίκτυο, που αποτελεί το εργαλείο της επικοινωνίας και της άμεσης πληροφόρησης των πολιτών όλου του κόσμου. Φτάνει μόνο να χρησιμοποιείται σωστά και για καλούς σκοπούς.
Στην δεκάχρονη πορεία του ιστολογίου και μέσα πλέον στην δαιδαλώδη δικτύωση αυτού του χώρου, βρήκα φίλους, ομόψυχους συνταξιδευτές, με τις ίδιες ανησυχίες, ερασιτέχνες της δημιουργίας πνευματικής και πολιτιστικής, ευαίσθητους σε ωραία και ανώτερα πράγματα. Αγωγή ψυχής και τροφή πνευματική αποτελεί όλη τούτη η προσπάθεια.

Αισθάνομαι την ανάγκη να υπενθυμίσω ότι ο μεγαλύτερος αριθμός των αναρτήσεων του ιστολογίου προέρχεται από προσωπική μου συγγραφή, τα δε υπόλοιπα αποτελούν αναδημοσιεύσεις απ’ άλλα ιστολόγια ή ενδιαφέροντα βίντεο από το you tube, πάντοτε μέσα στο κεντρικό πνεύμα και ιδεολογία του παρόντος. 


Σας ευχαριστώ ολόψυχα!
Μαρίνα Διαμαντοπούλου

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2020

ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ....την εποχή του κορωνοϊού-Σκέψεις και εικόνες

Πάνω από ένα μήνα συμπληρώσαμε με κλιμακωτά περιοριστικά μέτρα στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή, ύστερα από απόφαση της πολιτείας υπό τον φόβο του αόρατου εχθρού, του κορωνοϊού, που ξεκίνησε το επικίνδυνο ταξίδι από την Κίνα και απειλεί όλη την ανθρωπότητα.
Το σύνθημα μας είναι ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ, για να προστατευτούμε αλλά να προστατέψουμε και τους άλλους, ειδικότερα τους ηλικιωμένους, που είναι αδύναμοι μπρος τον ιό, κάτι που οι Έλληνες πράττουμε από αρχαιοτάτων χρόνων να δείχνουμε προσοχή, σεβασμό και τιμή στους γονείς και παππούδες.
Διανύουμε την Μεγάλη Εβδομάδα, την Εβδομάδα των Παθών και οδεύουμε προς το Άγιο Πάσχα. Χωρίς   εκκλησιασμό, χωρίς Επιτάφιο, χωρίς  Αναστάσιμο  πανηγυρισμό στα προαύλια των εκκλησιών  μας.
Χωρίς πολλούς εορτασμούς θα είναι ανήμερα το Πάσχα και πολλές οικογένειες είναι αναγκασμένες να περάσουν αυτή την μεγάλη εορτή χωριστά.
Μ' αυτές τις λίγες σκέψεις, προβάλλω ένα είδος ημερολογίου με την προσπάθεια που κάνουμε να έχουμε υπομονή και να αξιοποιήσουμε το χρόνο μας δημιουργικά.  Αισιοδοξώ ότι γρήγορα θα ελευθερούμε απ' αυτόν τον ιδιότυπο "περιορισμό".
Σκεψεις και εικόνες από την εποχή του...κορωνοϊού λοιπόν, για να τις θυμόμαστε και στο μέλλον.
(Σημείωση: είναι αναδημοσιεύσεις από τον λογαριασμό μου στο facebook)


8 Μαρτίου 2020
Νηστεία σήμερα. Ας γλυκαθούμε νηστίσιμα! Λεμόνι γλυκό του κουταλιού και χαλβάς σιμιγδαλένιος!


Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2020

Η ιστορική οικογένεια των Πλαπουταίων από του Παλούμπα Ηραίας Γορτυνίας

Δημητράκης Πλαπούτας
Η ιστορική οικογένεια των Πλαπουταίων από το χωριό Παλούμπα Γορτυνίας κήρυξε την Επανάσταση στην περιοχή της Ηραίας στις 20 Μαρτίου 1821.

 "Όταν ξημέρωσε η 20η Μαρτίου, ο Δημητράκης και ο Γεώργιος Πλαπούτας, ύστερα από συνεννόηση με τον Θοδωρή Κολοκοτρώνη, και αφού έλαβαν την ευχή του γέροντα πατέρα τους Κόλια Πλαπούτα, συγκέντρωσαν στου Παλούμπα πενήντα παλληκάρια Παλουμπαίους.
Κάλεσαν τον ιερέα να έρθει και μπήκαν αρματωμένοι στον ιστορικό ναό του Αγίου Γεωργίου για να λάβουν την ευλογία του Θεού και τέλεσαν δοξολογία.
Στη συνέχεια έκαναν λιτανεία στη μέση του χωριού και αφού ασπάστηκαν τις άγιες εικόνες και χαιρέτησαν τους συγγενείς τους κίνησαν για το Μπέτζι, σημερινό Αγιονέρι, με «ανοικτὴ τῆς ἐλευθερίας σημαίαν» γράφει ο Αμβρόσιος Φραντζής......."
 Μέχρι την επόμενη ημέρα, 21 Μαρτίου στο Μπέτζι είχαν συγκεντρωθεί 850 αρματωμένα παλληκάρια της Λιοδώρας, έτοιμα να θυσιαστούν υπέρ βωμών και εστιών.

Ακολούθησε η μάχη του Λάλα:




"Κλαίει μια λαλιώτισα και μια λαλιωτοπούλα.
παίρνουν τα χέρια σταυρωτά και την καρδιά κρατώντας,

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2020

Οδηγίες του Υπουργείου Υγείας προφύλαξης από τον κορωνοϊό

 Μπροστά στην πρωτοφανή έκτακτη κατάσταση που ζούμε στις μέρες μας παγκοσμίως, με την εξάπλωση του κορωνοϊού (covid-19), αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα του θέματος, απ'  αυτό το ιστολόγιο θέλουμε να συμβάλλουμε στην ενημέρωση και στην στάση που πρέπει να κρατήσουμε απέναντι στην πανδημία, που επισήμως κήρυξε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας,  κοινοποιούμε τα μέτρα προφύλαξης από την σελίδα του Υπουργείου Υγείας και του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας
Επισκεφτείτε τις άνω ιστοσελίδες για όλες τις λεπτομέρειες.

Είναι απόλυτη ανάγκη να ακολουθήσουμε τις οδηγίες και να δείξουμε υπευθυνότητα για να προστατεύουμε τους εαυτούς μας και τους συνανθρώπους μας.




Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

ΓΟΡΤΥΝΙΑ-Φωτογραφικό Πανόραμα Μέρος 2ο-Αξιοθέατα (οικισμοί-ιστορία-μνημεία-προσκυνήματα)

 

Παραθέτω το 2ο βίντεο κατά σειρά, αφιερωμένο με αγάπη στον τόπο μου την Γορτυνία, στην Αρκαδία, στην καρδιά της Πελοποννήσου, μέσα από εικόνες που αναφέρονται στα αξιοθέατα του τόπου αυτού και ειδικότερα στους διάφορους οικισμούς, στην ιστορία της περιοχής, στα μνημεία, και ασφαλώς στα πολλά και σημαντικά προσκυνήματα. Οι φωτογραφίες κατά την συντριπτική τους πλειοψηφία είναι από το προσωπικό μου αρχείο, και πολύ λίγες από την σελίδα DiscoverGortynia.gr, του φωτογράφου Βασίλη Κουτρουμάνου και σκόρπιες από το  διαδίκτυο χωρίς να ξέρω την αρχική πηγή.
Αναφέρεται σε κάθε φωτογραφία ο τόπος που έγινε η λήψη. Επέλεξα να το επενδύσω  μουσικά με γνώριμους ήχους της παραδοσιακής μας μουσικής με φλογέρα, ένα από τα πιο παλιά μουσικά όργανα, καθώς και με ένα κλέφτικο τραγούδι τονίζοντας την βαριά ιστορία της περιοχής μας.
Πάντα με την ερασιτεχνική μου ματιά.
Ακούγονται κατά σειρά:

1) “Κλείσαν οι στράτες του Μωριά”- Σόλο φλογέρα Αριστείδης Βασιλάρης.

2) “Ξύπνα πουλί μου την αυγή”. Κλέφτικο τραγούδι από το πολύ αξιόλογο μουσικό έργο “Ο Μωριάς του 21”, έκδοση 2011,  του Κώστα Παυλόπουλου, μουσικού και ερευνητή της παράδοσης.
Συντελεστές:Αγγελική Τουρνά τραγούδι, Ηλίας Πλαστήρας κλαρίνο, Γιάννης Παυλόπουλος βιολί, Βασίλης Σμάνης λαούτο, Στέλλα Βαλάσση σαντούρι.
“Ξύπνα πουλάκι μ’ το πρωί κι ανέβα σε κλαράκι
και τίναχτ’ τα χερούλια σου και τιναχτ’ τη δροσιά σου
και μη λαλείς παράωρα, ώρα του μεσονύχτου
δίχνεις σημάδια των κλεφτών…..”

3) “Θέλτε δέντρα ν’ ανθίσετε”- Σόλο φλογέρα Πέτρος Αθανασόπουλος-Καλύβας

13-2-2020
Σας ευχαριστώ
Μαρίνα Διαμαντοπούλου







Επίσης δείτε το 1ο μέρος εδώ:  Γορτυνία-Φωτογραφικό Πανόραμα, 1ο Μέρος-Φύση




Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2020

Αίτημα από την Μονή Φιλοσόφου Αρκαδίας για προσφορά βιβλίων στην βιβλιοθήκη της


Στην προσπάθεια λειτουργίας βιβλιοθήκης στην Ιερά Μονή μας, καλούμε όσους έχουν και επιθυμούν να προσφέρουν βιβλία σε αυτήν, να το κάνουν, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό την θέλησή μας η μονή να έχει τον χαρακτήρα πού πάντα είχε, δηλαδή εκτός του ησυχασμού, την  καλλιέργεια της θεολογίας και γενικότερα της επιστήμης και της έρευνας. 

Παρακαλούμε θερμά λοιπόν, όσοι κατέχουν βιβλία θεολογικά, φιλολογικά, ιστορικά, θετικών επιστημών, λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, κ.τ.λ., τα οποία δεν θέλουν, να μας τα προσφέρουν, προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε αυτά, ενδιαφερόμενοι ιερείς, μοναχοί, μοναχές, σπουδαστές, μελετητές, προσκυνητές κ.α. 

Σε όσους προσφέρουν βιβλία θα αντιδωρίζουμε την νέα έκδοση της μονής μας, η οποία περιγράφει την ιστορία της ίδρυσής της. Φυσικά τα ονόματά τους θα μνημονεύονται στα δίπτυχα της μονής.
                            

Εκ της Ιεράς Μονής
                           
Διεύθυνση ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ 22 007
Τηλ. Επικ. 6937619333



Ακολουθεί βίντεο-αφιέρωμα στην Ιερά Μονή Παναγίας Φιλοσόφου του αρχιμανδρίτη Ιάκωβου Κανάκη, πρωτοσύγκελου της Ιεράς Μητρόπολης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως.

 Μια ιστορική διαδρομή από την ίδρυση της έως και σήμερα, καθώς και στοιχεία για την συνεισφορά της στους αγώνες του έθνους ως το πρώτο κρυφό σχολειό.






Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2020

Γορτυνία-Φωτογραφικό Πανόραμα, 1ο Μέρος-Φύση

Το παρακάτω βίντεο περιέχει φωτογραφίες με τις φυσικές ομορφιές της Γορτυνίας στην Αρκαδία, οι οποίες προέρχονται από το προσωπικό μου αρχείο. Αναφέρεται σε κάθε φωτογραφία ο τόπος που έγινε η λήψη. Επέλεξα να το επενδύσω ηχητικά με την πανάρχαια μουσική του Πάνα, αλλά και με μελωδίες πηγαίες, που μου χάρισαν άνθρωποι με βαθιές ρίζες στη Γορτυνία, ευγενικά ανταποκρινόμενοι στην διαρκή μου αναζήτηση και καταγραφή πολιτιστικών στοιχείων της ντόπιας παράδοσης, πάντα με την ματιά του ερασιτέχνη.





Ακούγονται κατά σειρά:
 1) “Στα βουνά της Αρκαδίας”- Μουσικό κομμάτι με σύριγγα, αρχαίο πνευστό όργανο που λέγεται και Αυλός του Πάνα. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η νύμφη Σύριγξ μεταμορφώθηκε σε καλάμι για να αποφύγει τον έρωτα του Πάνα. Ο Πάνας μετέτρεψε το καλάμι αυτό σε αυλό, που έγινε το αγαπημένο μουσικό όργανο των βοσκών.Από το δίσκο “ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ”-ΣΥΡΙΓΞ, παραγωγή FM RECORDS

 2) “Κελαηδίσματα πουλιών”. Εκπληκτική μίμηση διαφόρων κελαηδισμάτων πουλιών από την κυρία Αθανασία Γκούτη-Χειμώνα, κάτι που είχε καταφέρει από τα παιδικά της χρόνια ζώντας στη φύση του χωριού. Κατάγεται από του Σέρβου Γορτυνίας (οικισμός Αράπηδες). Η ηχογράφηση έγινε το 2012 στο παρακείμενο βουνό Αρτοζήνος.

3) “Όλα τα αηδόνια το πρωί λαλούν με την αράδα”. Το τραγούδι αρχίζει με τα πουλιά και στη συνέχεια μας περιγράφει τον πόνο της αγάπης μιας κοπέλας, όπως μας το τραγουδά απαλά και όμορφα η κυρία Μαρία Μαραγκού. Η ηχογράφηση έγινε στο χωριό Σέρβου Γορτυνίας κάποιο καλοκαιρινό βράδυ πριν λίγα χρόνια.

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2020

To 6o Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου στο Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης




 Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), σε συνεργασία με το 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου (17-27/01), προβάλλει ορισμένα από τα πιο αξιόλογα ντοκιμαντέρ της διοργάνωσης, από την Τετάρτη 22 έως την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου, στο Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης, στη Δημητσάνα.

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2019

Μουσείο Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Ψάρι Τρικολώνων Γορτυνίας



Μια πολύ ενδιαφέρουσα επίσκεψη πραγματοποιήσαμε σήμερα Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2019, στο Μουσείο Δημοτικής Εκπαίδευσης που εγκαινιάστηκε πρόσφατα στο χωριό Ψάρι Τρικολώνων του Δήμου Γορτυνίας.
Παρά το γεγονός ότι δεν είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το μουσείο, τα συναισθήματα συγκίνησης και νοσταλγίας μπρος στα εκθέματα  παραμένουν αμείωτα. Εικόνες γνώριμες από τα μικρά μας χρόνια, τα δύσκολα και φτωχικά,  τα χρόνια της εκπαίδευσης, που ρουφήξαμε τη γνώση μέχρι τελευταίας σταγόνας.
Στο χώρο του μουσείου λειτουργεί και παλαιοβιβλιοπωλείο για όσους ενδιαφέρονται ν’ αποκτήσουν παλιά βιβλία και περιοδικά.

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019

Σέρβου Γορτυνίας-Δεκέμβριος 2019-Τα χρώματα της φύσης



Λίγο πριν την βαρυχειμωνιά που πλησιάζει, λίγο πριν την χειμερία νάρκη, η πολύχρωμη φθινοπωρινή φύση μας εντυπωσιάζει με την ομορφιά της!


Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Σέρβου Γορτυνίας-Φθινόπωρο 2019




Ένα μικρό δείγμα από εικόνες του χωριού με την φθινοπωρινή του όψη. Οι λήψεις έγιναν σε κάποιο διάλειμμα της σημερινής βροχής (4/11/2019).