Την Κυριακή των Βαΐων, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση Τιμής και Μνήμης στον Άγιο Διονύσιο Ιλίου για την μάχη του Δραγουμάνου(1821), ένα χωριό τότε κοντά στον Άγιο Διονύσιο, από τους Αρκάδες Ιλίου, σε συνεργασία με το Δήμο Ιλίου και τους ιερείς του ναού. Τελέστηκε Δοξολογία και στη συνέχεια στο προαύλιο χώρο του Αγίου Διονυσίου Ιλίου Αττικής, εκφωνήθηκαν ομιλίες και έγινε παρουσίαση παραδοσιακών χορών από το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου Αρκάδων Ιλίου "Οι Προσέληνοι", τιμώντας την ιστορία του Ιλίου, έδρας του συλλόγου.
Ιστορικά
Ο Ομέρ Βρυώνης μετά την Αλαμάνα, τη Γραβιά, τη Λειβαδιά, την
Εύβοια, έφτασε στην Αττική το καλοκαίρι του 1821, και διέλυσε την
πολιορκία της Ακρόπολης. Στις γύρω περιοχές δόθηκαν διάφορες μάχες, όπως
στα Πατήσια και στου Δραγουμάνου, σημαντικές, γιατί τον καθυστέρησαν να
εισβάλει στην Πελοπόννησο. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε στη δυτική Ρούμελη
και ανακλήθηκε από τον Χουρσίτ στα Γιάννενα.
“Ο Ομέρ Βρυώνης ενησχολείτο, όπως υποτάξη ταχύτερον την Αττικήν δια της πολιτικής μάλλον ή δια της μαχαίρας…..
….Εν
δε τω χωρίω Δραγουμάνου, επί ώραν μίαν και ημίσειαν απέχοντι της
πόλεως, οι υφοπλαρχηγοί Αναστάσιος Λέκκας Αθηναίος και Δημήτριος Σκευάς
Χαστιεύς προσβαλόντες περί τους εξήκοντα ιππείς Αλβανούς,συνάγοντας
σίτους κεκρυμμένους, τους μεν εθανάτωσαν,τους δε επλήγωσαν και τους
λοιπούς εις φυγήν έτρεψαν.
Τότε παροξυνθείς ο Ομέρ Βρυώνης εκινήθη
εκ της πόλεως μεθ’ όλου του ιππικού και πεντακοσίων πεζών, όπως
εξαφανίση τούτους οδηγούντας περί τους εβδομήκοντα μόλις. Συμπλοκής δε
γενομένης εν τη αυτή θέσει, δια τοσαύτης αντέστησαν καρτερίας οι ολίγοι
Αθηναίοι κατά των λοιπών Αλβανών , ώστε και αυτός ο Ομέρ Βρυώνης, ει και
έφιππος ην, εκινδύνευσεν υπό πεζού τινος τον έσχατον των κινδύνων.
Ωνομάζετο ο πεζός Δήμος Ρουμπέσης, όστις ορμήσας κατά του πασά, εφόνευσε
τον αμέσως ταχθέντα προ αυτού σωματοφύλακα, και εφονεύθη. Μετά την
συμπλοκήν δε ταύτην,τριων πεσόντων Ελλήνων και ισαρίθμων
αιχμαλωτευθέντων, ανευρέθη ερριμένον ξίφος πολύτιμον, θεωρηθέν ως ίδιον
του Ομέρ πασσά. Το είδος τούτο του πολέμου των Αθηναίων παρέλυε βαθμηδόν
τον στρατόν αυτού, ως μη έχοντα εχθρόν εκ του συστάδην.” Ιωάννης
Φιλήμων “Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως”, έκδοση
1861









Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου